Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βιέννη: Εδώ εκκλησιάζονταν ο Ρ. Φεραίος & ο Αλ. Υψηλάντης

Την Κυριακή 27 Μαρτίου 2022 τελέσθηκε η πανηγυρική θεία λειτουργία για την 25η Μαρτίου στον Ορθόδοξο Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στη Βιέννη, προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Αυστρίας και Έξαρχου Ουγγαρίας και Κεντρικής Ευρώπης Αρσένιο. Η επετειακή ομιλία έγινε από την πρέσβειρα της Ελλάδος στην Αυστρία κα Αικατερίνη Κόικα.

Με την ευκαιρία, αξίζει να αναφερθεί πως ο ναός του Αγίου Γεωργίου είναι η πρώτη Ελληνική εκκλησία στη Βιέννη. Η Ελληνική Κοινότητα του Αγίου Γεωργίου (Αδελφότητα των Ελλήνων Ορθοδόξων Οθωμανών Υπηκόων) ιδρύθηκε γύρω στο 1683 τότε που η Βιέννη ήταν πρωτεύουσα της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Η εκκλησία ανήκε στο Σερβικό πατριαρχείο και τον Σέρβο αρχιεπίσκοπο Κάρλβιτς και η κοινότητα έκανε πολλούς αγώνες για την ένταξη της στο Ελληνικό Πατριαρχείο. 

Ανάμεσα στους ιερείς που υπηρέτησαν στον ναό είναι ο Νεόφυτος Δούκας, ο Άνθιμος Γαζής και ο πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ ο Μεγαλοπρεπής. Ο ναός φιλοξενήθηκε αρχικά σε άλλα κτίρια, ανεγέρθηκε στη σημερινή του μορφή, στην oδό των Ελλήνων (Griechengasse) στο κέντρο της Βιέννης, το 1806. 

Στο Ναό εκκλησιάζονταν ο Ρήγας Φεραίος, o Αλέξανδρος Υψηλάντης και τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας. Στον Άγιο Γεώργιο τοποθετήθηκε το λείψανο του Αλέξανδρου Υψηλάντη για την νεκρώσιμη ακολουθία. Η εκκλησία διαθέτει μέχρι σήμερα έργα επιφανών καλλιτεχνών όπως οι εικόνες του Κωνσταντίνου Παρθένη. Τον Απρίλιο του 2016 ανακαινίστηκε πλήρως.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...