Κωνσταντινούπολη: Ο Πατριαρχικός Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι

Σαν σήμερα, το 1930, η Κωνσταντινούπολη μετονομάζεται και επίσημα σε Ιστανμπούλ. Πάλι, όμως, Κωνσταντινούπολη είναι. Γιατί, Instabul την έλεγαν παλιά οι αγράμματοι Τούρκοι παραφράζοντας τη φράση των Ελλήνων «εις την Πόλη».

Φωτογραφία: Στον πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Φανάρι, μπροστά στην κολόνα στην οποία λέγεται ότι έδεσαν και μαστίγωσαν το Χριστό. Η Στήλη της Φραγγελώσεως είναι το αρχαιότερο κειμήλιο και μεταφέρθηκε στη Κωνσταντινούπολη από την Αγία Ελένη, μετά από επίσκεψή της στους Αγίους Τόπους. Άλλα δυο τμήματα της στήλης της Φραγγελώσεως φυλάσσονται στα Ιεροσόλυμα και στη Ρώμη.

Τα πιο πολύτιμα αντικείμενά του ναού, που σώθηκαν από διαδοχικές πυρκαγιές, είναι ο πατριαρχικός θρόνος, ο οποίος πιστεύεται ότι χρονολογείται από τον 5ο αιώνα, ορισμένες σπάνιες ψηφιδωτές εικόνες και λείψανα των Αγίων Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Μερικά από τα οστά αυτών των δύο αγίων, τα οποία λεηλατήθηκαν από την Κωνσταντινούπολη κατά την Δ΄ Σταυροφορία το 1204, επεστράφησαν στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ το 2004.

Τέλος να συμπληρώσω πως ο Ναός του Αγ. Μεγαλομάρτυρος και Τροπαιοφόρου Γεωργίου είναι η πέμπτη Εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη που φιλοξενεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο μετά τον 15ο αι. Ο Άγιος Γεώργιος υπήρξε αρχικά Γυναικεία Μονή και μετετράπη σε Πατριαρχείο από τον Πατριάρχη Ματθαίο Β’ (1598-1601).

Η Εκκλησία ανακαινίστηκε το 1614 από τον Πατριάρχη Τιμόθεο Β’. Μετά από πυρκαγιά το 1720, επανακτίστηκε από τον Πατριάρχη Ιερεμία Γ’. Το 1836, ανακαινίστηκε από τον Πατριάρχη Γρηγόριο ΣΤ’ και περίπου προ εικοσαετίας από τον νυν Πατριάρχη Βαρθολομαίο.