Καλίνινγκραντ, το καμάρι της Βαλτικής

Το Καλίνινγκραντ (στα ελληνικά Καινιξβέργη), βρίσκεται στο δυτικό άκρο της Δημοκρατίας της Ρωσίας.
Αποτελεί ένα είδος χερσονήσου που συνορεύει με την Πολωνία και τη Λιθουανία και βρέχεται από τη Βαλτική θάλασσα.
Χτισμένο εκατέρωθεν του ποταμού Πρεγκόλια, κοντά στις εκβολές του στη Βαλτική, είναι μία από τις σημαντικότερες πόλεις των πρώην γερμανικών εδαφών της ανατολικής Πρωσίας και το κύριο ρωσικό λιμάνι στη νότια Βαλτική.
Στην ξακουστή πόλη υπήρχαν 7 γέφυρες που διέσχιζαν τον ποταμό Pregel.
Τρεις από τις προπολεμικές γέφυρες είναι ακόμα εκεί: η «ξύλινη» γέφυρα (Holzbrücke), η «μελί» γέφυρα (Honigbrücke) και η «ψηλή» γέφυρα High (Hohebrücke). Δύο γέφυρες έχουν εξαφανιστεί εντελώς: η γέφυρα «σφαγίων» (Köttelbrücke) και η γέφυρα του «σιδερά» (Schmiedebrücke). Οι υπόλοιπες γέφυρες – η πράσινη γέφυρα (Grünebrücke) και η γέφυρα του «έμπορου» (Krämerbrücke) – είχαν ξαναχτιστεί μετά τον πόλεμο για να σηκώσουν μεγάλο μεταφορικό μέρος μέσα στην πόλη.
Το Καλίνινγκραντ ιδρύθηκε το 1255 από Τεύτονες ιππότες ως οχυρό τους και ονομάστηκε Κένιξμπεργκ, δηλαδή βουνό του βασιλιά, προς τιμήν του Ότοκαρ B’ της Βοημίας.
Από το 1525 έως το 1618 ήταν πρωτεύουσα του δουκάτου της Πρωσίας, έπειτα υπήρξε πρωτεύουσα της Ανατολικής Πρωσίας και το 1945, ύστερα από μακρόχρονη πολιορκία, το κατέλαβαν τα σοβιετικά στρατεύματα.
Μετά την προσάρτηση της πόλης στο έδαφος της πρώην ΕΣΣΔ πήρε τη σημερινή ονομασία.
Το Καλίνινγκραντ αποτελεί σημαντικό εμπορικό κέντρο και έδρα πολλών βιομηχανιών, ιδίως τροφίμων, χαρτιού και ναυπηγείων.
Επιπλέον είναι η γενέτειρα του γερμανού φιλόσοφου Immanuel Kant και του γερμανού μαθηματικού και στοχαστή David Hilbert.
Στην απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 431.500 κάτοικοι.