Παράθυρο στην εξέλιξη ο Σιναϊτικός Κώδικας

Ο Νίκολας Σάρις, ανακάλυψε απόσπασμα από ένα από τα σημαντικότερα έγγραφα στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού!
Ο μελετητής από τη Βρετανία, καθώς περιεργαζόταν φωτογραφίες χειρογράφων στη βιβλιοθήκη της Μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, στην Αίγυπτο, εντόπισε ένα απόσπασμα του περίφημου Σιναϊτικού Κώδικα που χρονολογείται από το 350 μ.Χ.
Πρόκειται για έναν αρχαίο χειρόγραφο κώδικα που περιέχει τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και ένα μέρος των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης.
Ο Σιναϊτικός Κώδικας φυλάσσεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου όπου καταγράφεται ως Add. 43725 και στη Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη της Λειψίας – Αλβερτίνα.
Ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1859, είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 4ου αιώνα.

Το κύριο σώμα του χειρογράφου δανείσθηκε σταδιακά μεταξύ του 1844 και 1859 ο Γερμανός μελετητής Κ. Tischendorf με την κάλυψη του Ρώσου Αυτοκράτορα, αλλά ουδέποτε επεστράφη. Τα πρώτα φύλλα τα απόσπασε και τα δώρισε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, το δε υπόλοιπο μέρος με παραπειστικές υποσχέσεις προς τους μοναχούς το παρέλαβε και εν συνεχεία το δώρισε στο Τσάρο της Ρωσίας.
Το 1935 η Σοβιετική Κυβέρνηση παρά τις αντιδράσεις των Μοναχών το πώλησε στο Βρετανικό Μουσείο έναντι τού ποσού των 100.000 λιρών, όπου και έκτοτε ευρίσκεται. 

Στο Αρχείο της Μονής έως σήμερα φυλάσσεται το ιδιόχειρο έγγραφο, στην ελληνική γλώσσα γραμμένο, του Κ.Tischendorf, με το οποίο δηλώνει τον προσωρινό δανεισμό του κώδικα.
Οι μελετητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τρεις ήταν οι γραμματείς που παρήγαγαν το χειρόγραφο.
Ο γραμματέας που ασχολήθηκε με την Καινή Διαθήκη (ονομάζεται Γραμματέας Α') πιστεύεται ότι κατέγραψε το κείμενο αντιγράφοντας από άλλο γραπτό πρωτότυπο.
Ο γραμματέας του τμήματος της Παλαιάς Διαθήκης το κατέγραψε εν μέρει μέσω υπαγόρευσης.
Συνολικά υπολογίζεται ότι εννιά διορθωτές επεξεργάστηκαν το χειρόγραφο σε διάρκεια χρόνου που εκτείνεται από τον 4ο ως τον 12ο αιώνα. 

Πάντως, είναι ο παλαιότερος κώδικας που περιέχει πλήρες το κείμενο της Καινής Διαθήκης, ενώ τα φύλλα που λείπουν σχετίζονται με τα τμήματα της Παλαιάς Διαθήκης. Θεωρείται ότι άντεξε στο χρόνο επειδή ο αέρας της ερήμου είναι ιδανικός για τη διατήρηση κειμένων, αλλά και επειδή το μοναστήρι παρέμεινε ανέγγιχτο από επίδοξους κατακτητές.

O Σιναϊτικός κώδικας, είναι πλέον προσβάσιμος για τους χρήστες του διαδικτύου.
Οι επισκέπτες στην ιστοσελίδα (www.codexsinaiticus.org), μπορούν να δουν εικόνες από περισσότερες από τις μισές σελίδες του Σιναϊτικού Κώδικα. Τμήματα του κειμένου, που είναι γραμμένο στα Ελληνικά σε φύλλα περγαμηνής, έχουν επεξεργαστεί από ερευνητικά ιδρύματα στη Βρετανία, τη Γερμανία, την Αίγυπτο και τη Ρωσία. Σύμφωνα με τους ειδικούς, πρόκειται για ένα «παράθυρο στην εξέλιξη της πρώιμης Χριστιανοσύνης».

Ο Δρ. Σκοτ Μακέντρικ, επικεφαλής του τμήματος Δυτικών χειρογράφων της Βρετανικής Βιβλιοθήκης, ανέφερε ότι η ευρεία διαθεσιμότητα του κειμένου παρουσιάζει πολλές ερευνητικές ευκαιρίες. «Ο Σιναϊτικός Κώδικας είναι ένας από τους μεγαλύτερους γραπτούς θησαυρούς του κόσμου», επεσήμανε. «Το αρχαίο χειρόγραφο παρέχει ένα παράθυρο στην ανάπτυξη του Χριστιανισμού και την πρώτη απόδειξη για τον τρόπο που το κείμενο της Βίβλου μεταδόθηκε από γενιά σε γενιά».