Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι πιό φιλικές πόλεις στο ποδήλατο

Ποιές είναι οι πιο φιλικές προς τους ποδηλάτες ευρωπαϊκές πόλεις;
* Η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό είναι το Άμστερνταμ (φωτό). Στην ολλανδική πρωτεύουσα πάνω από το 40 τοις εκατό της κυκλοφορίας της πόλης κινείται πάνω σε δύο τροχούς!
Το ποδήλατο είναι αξιοθέατο για τους τουρίστες.
Στους 800.000 κατοίκους της πόλης αντιστοιχούν 880.000 ποδήλατα και η κυβέρνηση υπολογίζει πως είναι τέσσερις φορές περισσότερα από τα αυτοκίνητα.
Την τελευταία δεκαετία η Netherlands Railways έχει δημιουργήσει περισσότερες από 10.000 θέσεις για παρκάρισμα ποδηλάτων.
Εως το 2020 ο αριθμός αναμένεται να έχει φτάσει τις 17.000 θέσεις ως μέρος της κατασκευής ενός υπόγειου γκαράζ αξίας 27 εκατ. δολαρίων μπροστά στο υπάρχον κτίριο.
Μία δεκαετία πριν ένα τριώροφο γκαράζ ποδηλάτων είχε κατασκευασθεί δημιουργώντας 2.500 θέσεις στάθμευσης
* Το σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων στην Βαρκελώνη Bicing Program είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο και ξεκίνησε το 2007 στην Καταλονία. Επίσης, κάθε χρόνο διοργανώνεται το Bike Week στα τέλη Μαΐου, ένα event διαδεδομένο σε όλον τον κόσμο.


* Στη Γερμανία, πάνω από 400.000 Βερολινέζοι κάνουν καθημερινά πεντάλ για να πάνε στις δουλειές τους.
* Στην πρωτεύουσα της Δανίας, περίπου το ένα τρίτο του εργατικού δυναμικού
της Κοπεγχάγης πηγαίνει στο γραφείο με ποδήλατο.
* Στο Παρίσι είκοσι χιλιάδες κομψά, με τρεις ταχύτητες ποδήλατα, κατανέμονται σε 1.450 σταθμούς ενοικίασης σε όλη την πόλη, που διατίθενται στους Γάλλους συνδρομητές σε προσιτές τιμές (οι βόλτες κάτω από 30 λεπτά είναι δωρεάν). 

Αξίζει να σημειωθεί πως στις πιο φιλικές πόλεις για το ποδήλατο παγκοσμίως περίοπτη θέση έχουν δυο ιαπωνικές, το Τόκιο και η Ναγκόγια καθώς και το Ρίο της Βραζιλίας.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...