Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σαρδηνία! Άγρια, παρθένα και πανέμορφη

Η φύση ήταν απλόχερη μαζί της χαρίζοντας της πανέμορφα τοπία και δαντελωτές ακτές δημιουργώντας έτσι έναν επίγειο παράδεισο.
Η ιστορία της Σαρδηνίας δείχνει να μετρά περισσότερα από 400.000 χρόνια, με τους Νουράγκι, από την εποχή του χαλκού, να αποτελούν τους πρώτους της κατοίκους.
Στα 800 π.Χ. στο νησί καταφτάνουν Ρωμαίοι. Αργότερα ακολουθούν επιδρομές Βανδάλων, Βυζαντινών κατακτητών και Αράβων κουρσάρων.
Στον Μεσαίωνα μάχονται για την κυριαρχία στο νησί Πιζάνοι και Γενουάτες, οι οποίοι ανατρέπονται το 1323 από Καταλανούς-Αραγονούς, από τον βόρεια Ισπανία, που έμειναν στην Σαρδηνία περίπου πενήντα χρόνια.
Το 1479 η Σαρδηνία γίνεται ισπανική αποικία –γεγονός που έχει αφήσει μέχρι σήμερα έντονα ισπανικά στοιχεία σε πόλεις όπως το Αλγκέρο.
Με την πτώση της ισπανικής κυριαρχίας, η Σαρδηνία περνά στα χέρια του ιταλικού Βασιλείου της Σαβοΐας, μέχρι τα 1861, όταν πραγματοποιείται η οριστική ενοποίηση της Ιταλίας και το νησί πλέον υπόκειται σε ρωμαϊκή διοίκηση. Τα σημάδια της Ιστορίας είναι διάσπαρτα σε όλο το νησί.
 

Έχει ονομαστεί Σαρδηνία λόγω ενός φυτού ,την "σαρδάνη", που έχει περίεργες ιδιότητες. Εάν καταναλωθεί προκαλεί συσπάσεις στους μύες του προσώπου και ο παθών κάνει κάποιους μορφασμούς. Από εκεί προκύπτει και το "σαρδόνιο γέλιο", και το επίθετο "σαρδόνιος". Άλλη εξήγηση είναι να ονομάστηκε έτσι από το γνωστό ψάρι "σαρδέλα".

Όταν τελειώσεις την περιήγηση στις ιστορικές περιοχές της Σαρδηνίας και έχεις διάθεση να απολαύσεις το απέραντο γαλάζιο, επιβάλλεται να επισκεφτείς τις ανατολικές ακτές.
Ένα από τα σημαντικότερα μέρη που πρέπει να επισκεφτείς είναι η σμαραγδένια ακτή της περίφημης Costa Smeralda.
Θα δεις την ξακουστή Marina di Porto Cervo (φωτό) που θεωρείται μια από τις καλύτερες της Μεσογείου. Τροπικά τιρκουάζ νερά και γρανιτένιοι βράχοι, πολυτελείς βίλες και μεγάλα ξενοδοχεία.

Σε αντίθεση με άλλες διάσημες κοσμικές ακτές, οι αυστηροί κανόνες σχεδιασμού που ισχύουν εκεί (Το Decreto –διάταγμα- Soru, απαγορεύει την ανοικοδόμηση σε απόσταση δύο έως τριών χιλιομέτρων από την ακτογραμμή), έχουν διατηρήσει τη φυσική της ομορφιά. Αν φτάσεις ως εδώ αξίζει να κάνεις και μια εκδρομή στο Arcipelago della Maddalena με τα κρυστάλλινα νερά και τα επτά νησάκια, τα οποία λατρεύουν οι ντόπιοι.
Θαλασσινά και φρέσκο ψάρι, κυνήγι και λαχανικά είναι οι βασικές γεύσεις που μπορείς να δοκιμάσεις στα περισσότερα εστιατόρια.
Δεν πρέπει να φύγεις από εδώ χωρίς να αγοράσεις παραδοσιακά λικέρ μύρτιλλο ή λεμόνι, πατέ αχινού, αβγοτάραχο από κέφαλο, λαχανικά σε λάδι, αλλά και τα καλύτερα βιολογικά τυριά σε όλη την Ιταλία, το pecorino και τη ricotta. Στην Σαρδηνία καλλιεργούνται και παράγονται τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα της Ευρώπης, αφού το νησί διαθέτει περίπου 8.300 βιολογικά αγροκτήματα.
Βρίσκεται πιο κοντά στην Αφρική, παρά στην Ιταλία. Μετά την Σικελία, η Σαρδηνία είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ιταλίας, καθώς και της Μεσογείου, με έκταση είκοσι τέσσερις χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό περί τους ένα εκατομμύριο επτακόσιους κατοίκους.
Αν και απόμακρη, καταφέρνει να γοητεύει τους τουρίστες, διότι συνδυάζει τη μεσογειακή με την εξωτική φυσική ομορφιά, τα διαφορετικά πολιτιστικά στοιχεία και το σύγχρονο με τον παραδοσιακό τρόπο ζωής.
Κάθε καλοκαίρι φιγουράρει σε εκατοντάδες lifestyle περιοδικά, αφού εκεί ρίχνουν άγκυρα τα πολυτελή γιωτ του διεθνούς jet set και των εκατομμυριούχων.
Γι’ αυτό και τα τελευταία χρόνια αναδείχθηκε από «λιμάνι των ελαφιών» (έτσι μεταφράζεται το Porto Cervo) σε «λιμάνι των rich & famous».
Πως θα πάτε: Μπορείτε να πετάξετε για το Κάλιαρι με ενδιάμεσο σταθμό στη Ρώμη. Επίσης η Σαρδηνία συνδέεται ακτοπλοϊκώς με τα λιμάνια της Γένοβας, της Νάπολης, του Λιβόρνο, του Παλέρμο και της Κορσικής. EΔΩ, η επίσημη ιστοσελίδα του νησιού.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...