Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ιερουσαλήμ, η οδός του Μαρτυρίου (via dolorosa)

Συγκλονιστική εμπειρία...

Στην Ιερουσαλήμ βάδισα όλη την οδό του Μαρτυρίου (via dolorosa).
Ξεκίνησα από τη Μονή του Πραιτωρίου, εκεί που ο Ιησούς παρέλαβε τον Σταυρό Του, πέρασα από το Αρμενικό Καθολικό Παρεκκλήσιο, εκεί που ο Ιησούς συνάντησε τη μητέρα του, μετά βρέθηκα στο σπίτι του Σίμωνα του Κυρηναίου τον οποίο αγγάρεψαν να σηκώσει τον Σταυρό του Χριστού.
Στη φωτό (κάτω), φαίνεται το σημείο όπου σύμφωνα με την παράδοση στον τοίχο έχει απομείνει το αποτύπωμα από την παλάμη του Χριστού, που έπεσε από το βάρος του σταυρού.

Στη συνέχεια της διαδρομής πέρασα από το σπίτι της Αγίας Βερονίκης, η οποία βγήκε και σκούπισε το ιδρωμένο, ματωμένο πρόσωπο του Ιησού κι αμέσως αποτυπώθηκε η θεανδρική μορφή Του στο Ιερό Μανδήλιον.

Η επόμενη στάση είναι η Πύλη της καταδίκης-Λατινικὸν παρεκκλήσιον. Εδώ, σύμφωνα με την μεσαιωνική παράδοση, έπεσε ο Ιησούς υπό το βάρος του Σταυρού για δεύτερη φορά.
Αλλη μια στάση έκανε ο Χριστός για να παρηγορήσει τις κοπέλλες της Ἱερουσαλήμ.
Στραφεὶς δὲ πρὸς αυτὰς ὁ Ἰησοῦς είπε:
“Θυγατέρες Ἱερουσαλὴμ μὴ κλαίετε ἐπ’ ἐμὲ
πλὴν ἐφ’ ἑαυτὰς κλαίετε καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν.
Ὅτι ἰδοὺ ἔρχονται ἡμέραι ἐν αἷς ἐροῦσι.
Μακάριοι αἱ στεῖραι καὶ κοιλίαι, αἳ οὐκ ἐγέννησαν,
καὶ μαστοὶ οἳ οὐκ ἐθήλασαν..” (Λούκ.κγ΄28-30)
Ακολουθεί η τρίτη πτώση του Ιησού.
Η παράδοση αναφέρει πως συνέβη πλησίον της εἰσόδου τοῦ Ναού της Ἀναστάσεως.
Πριν τερματίσω πέρασα από το παρεκκλήσιο Αρμενίων και Σύρων, εδώ που ο Ιησούς απογυμνώθηκε για να αρχίσει η διαδικασία της σταυρικής ποινής και της θανάτωσής Του, μετά έγινε η στάση του Γολγοθά στο παρεκκλήσιο των Λατίνων, εκεί που ο Ιησούς προσηλώνεται στον Σταυρό, για να φτάσω στο Ελληνορθόδοξο παρεκκλήσιο, εκεί που έγινε η σταύρωση και ο θάνατος του Λυτρωτού.
Η προτελευταία στάση είναι της Ἁγίας Ἀποκαθήλωσις. Εδώ ο Ιωσὴφ απὸ τὴν Ἀριμαθαία κατέβασε απὸ τὸν Σταυρὸ το σώμα του Ιησού και ἀφού το έλουσαν μὲ ἀρώματα, τὰ ὁποία είχε φέρει ὁ Νικόδημος, το ἔδεσαν με λινές λουρίδες και το ετοίμασαν για την ταφή.
Τελευταία στάση στο συγκλονιστικό μου οδοιπορικό στην Ιερουσαλήμ είναι ο Πανάγιος Τάφος.
Εδώ ο Ἰωσὴφ και ο Νικόδημος ἐνεταφίασαν τον Ιησού στο καινούργιο μνήμα του Ιωσήφ, το οποίο ήταν λαξευμένο στον βράχο κοντά στον οποίο σταυρώθηκε ο Ιησούς.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...

Ρήγας Φεραίος: "Αρκετό σπόρο έσπειρα..."

Σαν σήμερα το 1797 συλλαμβάνεται στην Τεργέστη ο εθνεγέρτης Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος) . Με την ευκαιρία αυτής της επετείου ανασύρω από το προσωπικό μου αρχείο απομαγνητοφωνημένο κείμενο από την εκπομπή "ΕΝ ΛΕΥΚΩ" που προβλήθηκε 12 Μαρτίου 1999 από το Κανάλι "4" της Ρόδου. "Ένας μήνας πέρασε από την παράδοση του Οτσαλάν στους διώκτες του και το μυαλό δε λέει να ξεκολλήσει από τα γεγονότα. Οι ολέθριοι χειρισμοί και ο άθλιος ρόλος που διεδραμάτισαν κάποιοι, με αποτέλεσμα να πέσει στα χέρια του «σφαγέα της Κύπρου» ο ηγέτης του Κουρδικού λαού, φέρνουν στη μνήμη την περίπτωση του Εθνομάρτυρα Ρήγα Βελεστινλή. Είναι εκπληκτικές οι ομοιότητες μέσα σε απόσταση 200 ετών. Ο Ρήγας Φερραίος άρχισε την πάλη του διαφωτισμού από τη Βιέννη και αυτό δεν ήταν τυχαίο. Παρ ότι η Αυστρία είχε στενούς δεσμούς με την Τουρκία, υπήρχαν εκεί πολλές προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της εθνικοαπελευθερωτικής δράσης των Ρωμιών. Οι ελληνικές εμπορικές παροικίες έσφυζαν από οικονομική δραστηρι...