Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κλικ στην Παραγουάη

Φωτό, αριστερά: Δύο κοπέλλες με παραδοσιακές στολές δίπλα σε ένα ατμοκίνητο τρένο της εποχής του 1860, κάπου στην Παραγουάη.


Πρωτεύουσα του κράτους είναι η Ασουνσιόν.
Είναι μια από τις πιο αραιοκατοικημένες χώρες της νότιας Αμερικής, συχνά αναφερόμενη ως «καρδιά της Αμερικής» μαζί με τη Βολιβία και τη Βραζιλία. Εχει τον μισό πληθυσμό της Ελλάδος, αλλά η έκτασή της είναι τετραπλάσια.
Εχει υποφέρει το ζυγό της δικτατορίας για τρείς περίπου δεκαετίες υπό τον Alfredo Stroessner, ο οποίος εκδιώχθηκε το 1989 και πέθανε στη εξορία το 2006.
Η Παραγουάη χωρίζεται από τον Ποταμό Παραγουάη σε ανατολική (Paraguay Oriental), γνωστή και ως περιοχή Paraneρa και σε δυτική Παραγουάη (Paraguay Occidental) που λέγεται και Γκραν Τσάκο ή Τσάκο (Chaco).
Έως και το 95% των κάτοικων της Παραγουάης είναι μιγάδες, μικτής καταγωγής Ισπανών Ινδιάνων. Πολλοί μιλούν τη γλώσσα των ιθαγενών Γουαρανί, οι υπόλοιποι είναι δίγλωσσοι ή μιλούν μόνο Ισπανικά.
Επίσης υπάρχει και μια Ιαπωνική μειονότητα, κληρονομιά μιας μετανάστευσης πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Με ελάχιστες πηγές εξόρυξης μεταλλεύματος, η οικονομία της Παραγουάης περιστρέφεται γύρω από την γεωργία.
Η διαφθορά κυριαρχεί στην χώρα της Παραγουάης, η οποία αποτελεί κέντρο λαθρεμπορίου, ξεπλύματος χρήματος και οργανωμένου εγκλήματος.
Η Παραγουάη δεν είναι μια χώρα για κοσμοπολίτικο τουρισμό, αλλά για τους ταξιδιώτες που αναζητούν το διαφορετικό.
Κύρια ενδιαφέροντα οι (τριεθνείς) Καταρράκτες Ιγουασού και το (διεθνές) φράγμα του Ιταϊπού.  ΕΔΩ, video για την Παραγουά.
Διαβάστε περισσότερα για την Παραγουάη σ' αυτό τον σύνδεσμο:
 

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...