Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Nτουμπάϊ, βόλτα στην Bastakiya

Η Bastakiya είναι ένας από τους παλαιότερους αρχαιολογικούς τόπους του Ντουμπάι και η τελευταία περιοχή όπου υπάρχουν ακόμα τα παραδοσιακά μπαντγκίρ (πύργοι του ανέμου).

Το όνομα Bastakiya προέρχεται από την ιρανική πόλη Bastak, τόπο καταγωγής πολλών από τους πρώτους έμπορους που μετανάστευσαν στο Ντουμπάι στις αρχές του 19ου αιώνα.
Οι πύργοι του ανέμου, τα μπαντγκίρ, πάνω σ
τα τείχη παγίδευαν τον άνεμο και τον διοχέτευαν προς τα σπίτια, αποτελώντας έτσι έναν πρωτόγονο σύστημα κλιματισμού.
Οι εσωτερικές αυλές χάριζαν σκιά και χαρακτηρίζονταν από περίτεχνο διάκοσμο, σε άκρα αντίθεση με την εξωτερική αυστηρότητα.

Ένας περίπατος στην περιοχή Bastakiya γυρίζει τον επισκέπτη εύκολα, πίσω σε μια άλλη εποχή.
Στις μέρες μας, αυτά τα παλιά κτίρια έχουν μεταμορφωθεί σε σκιερά καφενεία, γκαλερί και ιδιόρρυθμα μικρομάγαζα, καθιστώντας την περιοχή το τέλειο καταφύγιο για να περάσεις ευχάριστα λίγες ώρες.

Μη φύγετε, χωρίς να πάτε στο Μουσείο του Ντουμπάι, που στεγάζεται στο οχυρό Al-Fahidi, το όποιο στο παρελθόν έχει χρησιμοποιηθεί ως παλάτι, στρατόπεδο και φυλακή.
Κτίστηκε το 1787 και αποτελεί ίσως το παλαιότερο κτίριο στο εμιράτο.
Σήμερα φιλοξενεί αρχαιολογικά ευρήματα και παραδοσιακά εκθέματα από τη ζωή στο Ντουμπάι, αεροφωτογραφίες της ανάπτυξης του από τη δεκαετία του '50 και μια υπέροχη παρουσίαση με ήχο και εικόνα για την πορεία πορεία του εμιράτου ανά τις δεκαετίες.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...