Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βαμβακάρης, ο Πατριάρχης του ρεμπέτικου


Σύρος, η γόησσα των Κυκλάδων... Δίπλα στο λιμάνι δεσπόζει το κτίριο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Σ αυτό το χώρο υπήρχε το Δημοτικό Κρεοπωλείο και γύρω του κουτούκια, μαγειρεία, καπηλειά και κάβες της εποχής. Εκεί συναντιόντουσαν για κρασοκατανύξεις και φαγοπότια οι γλεντζέδες της εποχής που ξεφάντωναν με τις πενιές του Μάρκου Βαμβακάρη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα το 1972.

Ένα άλλο σημείο που συναντιόντουσαν οι εργάτες, ο λαϊκός κόσμος, οι μάγκες και οι κουτσαβάκηδες ήταν η γειτονιά του Μάρκου στην Άνω Σύρο. Μια εικόνα της διασκέδασης εκείνης της εποχής μας δίνει το μουσείο Βαμβακάρη με προσωπικά του αντικείμενα, αλλά πιο ζωντανή είναι η κατώγα του Λιλή, όπου μέχρι το 1955 αντηχούσε η πολυτραγουδισμένη Φρακοσυριανή με την παραδοσιακή τσαμπούνα (γκάϊντα) και το τύμπανο (τουμπί).
Για την εποχή εκείνη (αν είναι στα κέφια του) μπορεί να σας μιλήσει ο Λεονάρδος Ρούσσος, φίλος του Μάρκου, ένας ζωντανός θρύλος στις μέρες μας. «Οι μπουζουξήδες στη Σύρα παίζανε μόνοι, όμως σε γάμους, σε βαφτίσια τους παίρνανε αυτουνούς και διάφορα άλλα όργανα, κλαρίνα και κιθάρες κι απαρτίζανε μια κομπανία από 4-5 άτομα και πηγαίνανε στα πανηγύρια και σε όλα», μου είπε.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Ο Νίκος Κυπουργός διηύθυνε πέντε παιδικές χορωδίες στη Ρόδο

Μια ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στα παιδιά, στη μουσική και στη χαρά της δημιουργίας δόθηκε χθες στο Θέατρο της Μεσαιωνικής Τάφρου στα πλαίσια του 8ου Φεστιβάλ Ευρωπαϊκής Πολυφωνίας. Μετά την επιτυχή διοργάνωση της συνάντησης των παιδικών χορωδιών της Ρόδου με τη Χορωδία Κοριτσιών Edvard Grieg από τη Νορβηγία, το Φεστιβάλ, θέλοντας να συμβάλλει στη συνεχή εξέλιξη και ενδυνάμωση του έργου των παιδικών χορωδιών της Ρόδου και των παιδαγωγών τους, αφιέρωσε σημαντική θέση στα παιδιά με τη δημιουργία της «Ημέρας Παιδιού». Φέτος το Φεστιβάλ φιλοξένησε τον μεγάλο δάσκαλο, εκπαιδευτικό και μουσικό Νίκο Κυπουργό, δίνοντας μια μοναδική ευκαιρία για τα μέλη των παιδικών χορωδιών, και του μουσικού σχολείου της Ρόδου να εκφραστούν, να μάθουν και να δημιουργήσουν μέσα από τη μουσική και τη δημιουργικότητα του φημισμένου συνθέτη. Η ΣΟΥΖΑΝΑ ΚΑΡΔΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΥΠΟΥΡΓΟ Μιλώντας στη συναυλία "Ημέρα του Παιδιού" η πρόεδρος του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, ηθοποιός - σκηνοθέτης, Σου...

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...