Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γεμίζεις το ρεζερβουάρ με 20 σεντς!

Σαν σήμερα, 8 Ιανουαρίου 1926 ο Αμπντούλ-Αζίζ ιμπν Σαούντ γίνεται Βασιλιάς της Χετζάζης και τη μετονομάζει σε Σαουδική Αραβία. Η Σαουδική Αραβία είναι μια από τις 76 χώρες του κόσμου στις οποίες, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία εφαρμόζεται ακόμη η θανατική ποινή.
Δεκάδες παιδιά παίζουν μπάλα και κυνηγητό στην πλατεία Ντίρα του Ριάντ. Είναι αδύνατο να πιστέψεις ότι στο ίδιο ακριβώς σημείο, κάθε Παρασκευή, πραγματοποιούνται αποκεφαλισμοί κρατουμένων. Εγκλήματα όπως η κατοχή ναρκωτικών ή ακόμη και η απλή ληστεία επισύρουν συχνά την ποινή του θανάτου, που πραγματοποιείται δημόσια μπροστά στα μάτια χιλιάδων περαστικών.
Το ταξίδι στη Σαουδική Αραβία δεν είναι από τα εύκολα. Ανέκαθεν οι έλεγχοι, σε ντόπιους και επισκέπτες, παντού ήταν εξονυχιστικοί και οι μετακινήσεις σχετικά δύσκολες, αλλά αξίζει η όποια ταλαιπωρία γι αυτό το ταξίδι γνώσεων.
Τι δεν θα ξεχάσω από αυτό το ταξίδι; Στο αεροδρόμιο την πινακίδα της εταιρίας που το κατασκεύασε: «Επιχειρήσεις Μπιν Λάντεν»! Το αεροδρόμιο είναι πολύ μοντέρνο. Αρκεί να σκεφθείτε ότι εκτός από τα καταστήματα και τα γραφεία πληροφοριών για τους τουρίστες διαθέτει 24 τράπεζες, ανταλλακτήρια συναλλάγματος, εστιατόρια και καφετέριες.
Γεμίζεις το ρεζερβουάρ της Κάντιλακ με μόλις 91 χαλάλας το λίτρο, δηλαδή περίπου 20 λεπτά! Περιττό να πούμε ότι το νερό είναι ακριβότερο από τον «μαύρο χρυσό», αλλά φυσικά δεν ψώνισα βενζίνη.
Επίσης, τυχεροί θεωρούνται και οι επενδυτές του σαουδαραβικού χρηματιστηρίου, όπου ο γενικός δείκτης σπάει σχεδόν καθημερινά το ρεκόρ της προηγούμενης συνεδρίασης.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...