Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τίτος Φλάβιος Βεσπασιανός

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο (Τίτος Φλάβιος) Βεσπασιανός, ρωμαίος αυτοκράτορας, ιδρυτής της Φλαβιανής Δυναστείας. Είχε το παρατσούκλι "Μουλαράς", γιατί κάποτε έκανε τον έμπορο μουλαριών, αλόγων και σκλάβων. Εισηγήθηκε τη φορολόγηση των δημοσίων ουρητηρίων, ενώ ένας τύπος αφοδευτηρίου φέρει το όνομά του («Βεσπασιανή»).

Αν και "φιλέλλην" δεν ένιωσε μεγάλη δυσκολία να καταργήσει την "ελευθερία" των Ελλήνων, που πριν από τέσσερα χρόνια τους την είχε χαρίσει ο Νέρων (66 μ.Χ.). Επίσης έκανε νόμους εναντίον της πολυτέλειας και απαγόρευσε στους τοκογλύφους να δανείζουν στους γιους των πλουσίων, γιατί αυτά τα δάνεια δεν θα τ' αναγνώριζε ο Νόμος.

Κάποτε είχε διορίσει σε μια καλή θέση ένα νέο της αριστοκρατίας. Ο νέος ζήτησε να παρουσιαστεί στον αυτοκράτορα να του υποβάλει την ευγνωμοσύνη του. Αλλά νόμισε, πως έπρεπε να στολιστεί και να παρφουμαριστεί. Όταν λοιπόν παρουσιάστηκε μπροστά στο Βεσπασιανό, αυτός τον μύρισε θυμωμένος και του είπε :
- Θα προτιμούσα να μύριζες...σκόρδο !

Παρ' όλη την αμορφωσιά του καταλάβαινε την αξία των γραμμάτων και των τεχνών. Υποστήριξε τους συγγραφείς, τους ποιητές, τους καλλιτέχνες κι έκοψε σύνταξη από το δημόσιο ταμείο για τους καλύτερους απ' αυτούς. Επίσης έκοψε σύνταξη από 100.000 σηστερτίους το χρόνο στους δασκάλους της ελληνικής και της λατινικής.

Όταν ένιωσε πως ήρθε η ώρα του να πεθάνει, ζήτησε να τον σηκώσουν από το κρεβάτι και να τον στήσουν όρθιο.
- Πρέπει οι αυτοκράτορες να πεθαίνουν όρθιοι!

Περισσότερα για το θέμα εδώ!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...