Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χαϊνάν, ένα νησί για ...δισεκατομμυριούχους


Το νησί Χαϊνάν, στο νότιο άκρο της Κίνας, στα ανοικτά των βιετναμικών ακτών, είναι ένα είδος καρικατούρας της ταχύτατης ανάπτυξης της χώρας, του περίφημου οικονομικού θαύματος. Στη Σάνια, τον κύριο τουριστικό προορισμό και δεύτερη πόλη του Χαϊνάν, όπου κι αν στραφείς βλέπεις γερανούς, σκαλωσιές και πολυκατοικίες υπό ανέγερση. Κατά μήκος της θάλασσας και των παραλιών με την αστραφτερή άμμο, νέες πόλεις κατασκευάζονται η μία δίπλα στην άλλη, προοριζόμενες για τη θερινή αναψυχή των πλουσίων.

Ήδη η πόλη υποδέχεται κάθε χρόνο στα 187 ξενοδοχεία της περισσότερους από 500.000 ξένους τουρίστες και περισσότερους από 6 εκατομμύρια Κινέζους.

Αυτά αναφέρονται σε πρόσφατο άρθρο στα ΝΕΑ που βασίζεται σε δημοσιεύσεις της Le Monde, σχετικά με το νέο παράδεισο για τους δισεκατομμυριούχους της Κίνας και όχι μόνο.

Το Χαϊνάν καλύπτει έκταση 33,000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, είναι δηλαδή 2 φορές μεγαλύτερο από την Hawaii, η οποία βρίσκεται περίπου στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος. Οι τουριστικοί πόροι του Χαϊνάν είναι πλούσιοι, με όμορφες παραλίες αλλά και με τεράστια παρθένα τροπικά δάση. Το ποσοστό της δασικής κάλυψης φτάνει το 60%, ενώ μέσα σε αυτά ζούν 1.3 εκατομμύρια μέλη εθνικών μεινοτήτων όπως οι Li και οι Miao, χαρίζοντας στο νησί τον μοναδικό εθνικό του χαρακτήρα.

Φέτος στη Σάνια και το Χαϊκού, τη μεγαλύτερη πόλη του Χαϊνάν, οι τιμές των ακινήτων εκτοξεύθηκαν στα ύψη. Τον Φεβρουάριο, το μέσο κόστος ενός διαμερίσματος αυξήθηκε κατά 50% σε σχέση με το 2009, έγινε δηλαδή πενταπλάσιο του εθνικού μέσου όρου, ανακοίνωσε η Στατιστική Υπηρεσία.

--- Εδώ, τo Χαϊνάν στο Wikipedia

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...