Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στο Αφγανιστάν το όπιο σκοτώνει περισσότερους από τον πόλεμο.


Πολλαπλάσιους νεκρούς από την κατανάλωση οπίου αφγανικής παραγωγής θρηνούν οι Δυτικοί στις χώρες τους, συγκριτικά με τις ΝΑΤΟϊκές απώλειες στον πόλεμο του Αφγανιστάν και όσο αγνοείται το οικοδόμημα καλλιέργειας, διανομής και εξαγωγής της ναρκωτικής ουσίας οι Ταλιμπάν διασφαλίζουν τη διαρκή χρηματοδότηση και βελτίωση της πολεμικής μηχανής τους.

Ο μεγάλος αριθμός θανάτων στρατιωτών του ΝΑΤΟ και της Διεθνούς δύναμης, αποδίδεται στη σφοδρότητα των συγκρούσεων σε όλο το Αφγανιστάν με τις δυνάμεις των Ταλιμπάν.

Οι σκληρότερες μάχες διεξάγονται στην επαρχία Χελμάντ η οποία ελέγχεται από τους Ταλιμπαν και θεωρείτε ένα από τα κέντρα καλλιέργειας οπίου. Σύμφωνα με κύκλους του ΝΑΤΟ και της Διεθνούς Δύναμης, μόνο σ’ ένα μήνα σκοτώνονται περίπου 50 στρατιώτες ΝΑΤΟ διαφόρων εθνικοτήτων.

Διαθέτοντας το 92% της παγκόσμιας παραγωγής οπίου, το Αφγανιστάν χρηματοδοτεί με περίπου 65 δισεκατομμύρια δολάρια αντάρτες και εγκληματικές οργανώσεις, που δρουν κυρίως στην κεντρική Ασία, τη Ρωσία και τα Βαλκάνια.

Ανατριχιαστικά στοιχεία για τη βιομηχανία του αφγανικού οπίου και τις συνέπειες της ανεμπόδιστης λειτουργίας της περιλαμβάνει έκθεση του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών κατά των Ναρκωτικών και το Έγκλημα (UNODC).

15 εκατομμύρια τοξικομανείς καταναλώνουν όπιο, με αποτέλεσμα να σημειώνονται περίπου 100.000 θάνατοι κάθε χρόνο, ενώ έχει επιδεινωθεί και η εξάπλωση του ιού του AIDS. "Η κατάσχεση του αφγανικού οποίου εδώ ή εκεί όπου παράγεται είναι πολύ πιο αποτελεσματική και λιγότερο δαπανηρή από το να κάνουμε το ίδιο εδώ ή οπουδήποτε αλλού καταναλώνεται", σημείωσε ο γενικός διευθυντής του UNODC.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο ετήσιος αριθμός των θυμάτων του οπίου στις χώρες του ΝΑΤΟ (10.000 θάνατοι) είναι πέντε φορές μεγαλύτερος από αυτόν που έχει καταγραφεί κατά τα οκτώ έτη του πολέμου στο Αφγανιστάν.

Σχετικό με το θέμα βίντεο υπάρχει σ' αυτόν τον σύνδεσμο

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...