Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κολλημένος με τη μπάλα

Ήλιος καυτός, μπάλα που γυρίζει και άμμος που στροβιλίζεται δυο βήματα μακριά από το κύμα της θάλασσας.

O Δήμαρχος Καλύμνου Γιώργος Ρούσσος, λάτρης του αθλητισμού, οργάνωσε τους ωραιότερους αγώνες στις ωραιότερες παραλίες. Για τρίτη συνεχή χρονιά, τηρώντας την υπόσχεση που είχε δώσει, στήριξε το άθλημα του beach volleyball και διοργάνωσε τον τελικό του πανελλήνιου πρωταθλήματος με τις ομάδες ανδρών και γυναικών. Και σαν να μην έφτανε αυτό, λίγες μέρες αργότερα φιλοξένησε στην Κάλυμνο αγώνες beach soccer με συμμετοχή πολλών αστέρων.

Το beach soccer, διεξάγεται σε γήπεδο 27 Χ 36 με απεριόριστο αριθμό αλλαγών. Τα στατιστικά λένε ότι κάθε 30 δευτερόλεπτα γίνεται ένα σουτ και γκολ μπαίνει κάθε 4 το πολύ λεπτά. Ισοπαλία δεν υπάρχει. Αν μετά τα 36 λεπτά (τρία 12λεπτα) το σκορ είναι ισόπαλο, οι ομάδες παίζουν παράταση και πέναλτυ. Ένα άλλο που αρέσει στο beach soccer είναι οι πολλές γυναικείες και εντυπωσιακές παρουσίες.

«Eίναι ένα άθλημα που ενδιαφέρει πολύ και ωραίο κόσμο στις παραλίες και συνδυάζει το μπάνιο με ποδόσφαιρο, θέαμα και διασκέδαση» μας λέει η Τόνια Φουσέκη, εκπρόσωπος της So Fine, που είναι μία εταιρεία που πρoσφέρει εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες σε θέματα διαφήμισης, στρατηγικής, επικοινωνίας και οργάνωσης εκδηλώσεων, για επιχειρήσεις και οργανισμούς του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα.

«Το beach soccer έχει πολύ ενδιαφέρον, είναι αρκετά θεαματικό, γρήγορο και όποιος παίξει θα το αγαπήσει. Ακόμα κι ο Ερίκ Καντονά πέρασε από το χορτάρι στην άμμο» δηλώνει ο Νίκος Βαμβακούλας.

Συμπέρασμα: Η μπάλα δεν τελειώνει ποτέ. Μπορεί ο Μπατίστα, ο Τοπούρογλου, ο Παταχουρίδης και ο Βαμβακούλας να σταμάτησαν την καριέρα τους, αλλά δεν κρέμασαν τις ποδοσφαιρικές τους φανέλες. Στην Κάλυμνο απέδειξαν ότι υπάρχει και το beach soccer…

Πλούσιο φωτογραφικό υλικό από το beach soccer στην Κάλυμνο υπάρχει εδώ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...