Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όταν το φαγητό γίνεται έργο Τέχνης


Θεωρείται το πιο «απλησίαστο» εστιατόριο του κόσμου. Είναι το elΒulli, του διάσημου σεφ Φερράν Αντριά, για τον οποίο σας μίλησα κι άλλες φορές. Βρίσκεται στην Κόστα Μπράβα, 150 χιλιόμετρα από τη Βαρκελώνη, αυτό το μυθικό εστιατόριο, που λειτουργεί 6 μήνες το χρόνο, δέχεται κάθε σεζόν δύο εκατομμύρια αιτήματα για κρατήσεις, αλλά εξυπηρετεί τελικά 8.000 τυχερούς.

Οι άλλοι που “τρώνε πόρτα”, μπορούν να παρηγορηθούν διαβάζοντας το βιβλίο που κυκλοφόρησε ο Φερράν Αντριά. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να γνωρίσουν τα παρασκήνια της δημιουργικής κουζίνας του 46χρονου Kαταλανού σεφ.
Βέβαια οι συνταγές του βιβλίου είναι πολύ τολμηρές, όπως: σφαιρίδια μοτσαρέλας, με αφρό καρότου, σκόνη φουντουκιού και μπαχαρικά της Κόρδοβας.
Για να μαγειρέψεις πρέπει απαραίτητα να ξεσκονίσεις λίγο και τις γνώσεις χημείας που έμαθες στο σχολείο.

Κάθε δείπνο στο elΒulli διαρκεί τέσσερις ώρες, σαν μια μεγάλη παράσταση όπερας, ας πούμε. Οι γευσιγνώστες λένε ότι πολλά πιάτα μοιάζουν να πέφτουν από άλλο πλανήτη, όπως το φοντύ από συκώτι βατραχόψαρου, με πόντσου, κουμκουάτ, λευκό σησάμι και υγροποιημένο ροδάκινο.

Αξιοσημείωτο είναι ότι έως ότου να γίνει διάσημος και μέχρι να φτάσει στην πλήρη αποδοχή ο Αντριά έχει περάσει από το στάδιο της αμφισβήτησης ακόμη και της καταγγελίας. Το 2008 ο ένας Βαρκελωνέζος σεφ με τρία αστέρια στον οδηγό Μισλέν, είχε κατηγορήσει τον Αντριά ότι «δηλητηριάζει τους πελάτες του με χημικά προϊόντα». Η καταγγελία επαναλήφθηκε σε βιβλίο του Γερμανού δημοσιογράφου Γκεργκ Τσίπρικ.

- «Η μοίρα κάθε πρωτοπορίας είναι να δέχεται επιθέσεις» απαντά σε όλα αυτά ο Φερράν Αντριά.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...