Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όταν το φαγητό γίνεται έργο Τέχνης


Θεωρείται το πιο «απλησίαστο» εστιατόριο του κόσμου. Είναι το elΒulli, του διάσημου σεφ Φερράν Αντριά, για τον οποίο σας μίλησα κι άλλες φορές. Βρίσκεται στην Κόστα Μπράβα, 150 χιλιόμετρα από τη Βαρκελώνη, αυτό το μυθικό εστιατόριο, που λειτουργεί 6 μήνες το χρόνο, δέχεται κάθε σεζόν δύο εκατομμύρια αιτήματα για κρατήσεις, αλλά εξυπηρετεί τελικά 8.000 τυχερούς.

Οι άλλοι που “τρώνε πόρτα”, μπορούν να παρηγορηθούν διαβάζοντας το βιβλίο που κυκλοφόρησε ο Φερράν Αντριά. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να γνωρίσουν τα παρασκήνια της δημιουργικής κουζίνας του 46χρονου Kαταλανού σεφ.
Βέβαια οι συνταγές του βιβλίου είναι πολύ τολμηρές, όπως: σφαιρίδια μοτσαρέλας, με αφρό καρότου, σκόνη φουντουκιού και μπαχαρικά της Κόρδοβας.
Για να μαγειρέψεις πρέπει απαραίτητα να ξεσκονίσεις λίγο και τις γνώσεις χημείας που έμαθες στο σχολείο.

Κάθε δείπνο στο elΒulli διαρκεί τέσσερις ώρες, σαν μια μεγάλη παράσταση όπερας, ας πούμε. Οι γευσιγνώστες λένε ότι πολλά πιάτα μοιάζουν να πέφτουν από άλλο πλανήτη, όπως το φοντύ από συκώτι βατραχόψαρου, με πόντσου, κουμκουάτ, λευκό σησάμι και υγροποιημένο ροδάκινο.

Αξιοσημείωτο είναι ότι έως ότου να γίνει διάσημος και μέχρι να φτάσει στην πλήρη αποδοχή ο Αντριά έχει περάσει από το στάδιο της αμφισβήτησης ακόμη και της καταγγελίας. Το 2008 ο ένας Βαρκελωνέζος σεφ με τρία αστέρια στον οδηγό Μισλέν, είχε κατηγορήσει τον Αντριά ότι «δηλητηριάζει τους πελάτες του με χημικά προϊόντα». Η καταγγελία επαναλήφθηκε σε βιβλίο του Γερμανού δημοσιογράφου Γκεργκ Τσίπρικ.

- «Η μοίρα κάθε πρωτοπορίας είναι να δέχεται επιθέσεις» απαντά σε όλα αυτά ο Φερράν Αντριά.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...