Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

HISTORICA 2025, άρρωστος από νοσταλγία

Δεν είναι μόνο οι μοναδικές εικόνες που μου άρεσαν στη στατική έκθεση HISTORICA 2025, που γίνεται αυτές τις μέρες στο Νεστορίδειο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου. Η έκθεση διαρκεί μέχρι τις 28 Οκτωβρίου.

Προσωπικά αποχώρησα από την έκθεση με ειλικρινή συγκίνηση και αναμνήσεις. Αναμνήσεις, γιατί θυμήθηκα τη Ρόδο την εποχή που ήταν πρώτο θέμα πανελληνίως όταν οργάνωνε τους πετυχημένους ποδηλατικούς αγώνες στο μοναδικό ποδηλατοδρόμιο - πίστα της χώρας.

Επιπροσθέτως, άρρωστος από νοσταλγία, ένιωσα συγκίνηση γιατί βλέποντας το φωτογραφικό υλικό της έκθεσης θυμήθηκα τα πρώτα βήματά μου στο χώρο της δημοσιογραφίας.

Οι συγκινήσεις πολλαπλασιάστηκαν όταν χθες έψαξα και βρήκα στο αρχείο μου, ανταπόκρισή μου για τους ποδηλατικούς αγώνες της Ρόδου δημοσιευμένη στην εφημερίδα "ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ", με ημερομηνία 30 Ιουλίου 1970.

Μη με παρεξηγείτε λοιπόν αν κάποιες φορές λέω με καμάρι πως "δεν είμαι και χθεσινός".

Την υπογραφή μου τυπωμένη σε εφημερίδα την έχω δει χιλιάδες φορές. Και όχι σε τυχαία έντυπα. Μιλάμε για την ιστορική "ΒΡΑΔΥΝΗ" του Αθανασιάδη, για τη "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" του Βελλίδη και την "ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ" - "την μεγαλυτέρα των Βαλκανίων".

Τώρα, γιατί δεν αναγνωρίζομαι σε τοπικό επίπεδο από αυτούς που θα έπρεπε και είμαι μια ζωή στο περιθώριο, αποκλεισμένος από τοπικές εφημερίδες και ραδιόφωνα, αυτό είναι "αλλουνού παπά ευαγγέλιο".

Πάντως, μου αρκεί και μου περισσεύει η αγάπη των συμπολιτών μου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...