Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ένα τσάι που έχει αποχρώσεις από ρομαντισμό και μυστήριο

Διπλή η απόλαυση για την ιστορία και την προέλευσή αυτού του τσαγιού.  Το Earl Grey, είναι το πιο διαδεδομένο αρωματικό ρόφημα και η ιστορία του έχει αποχρώσεις από ίντριγκα, ρομαντισμό και μυστήριο.

Το Earl Grey δεν είναι απλά ένα μαύρο τσάι αλλά ακριβέστερα πρόκειται για μια μίξη μαύρου τσαγιού, του οποίου η κύρια γεύση οφείλεται στην προσθήκη ελαίου περγαμόντου. Χάρη στο περγαμόντο, το οποίο είναι βασικό συστατικό του, το τσάι αυτό απέκτησε το «αρωματικό» στοιχείο που το ξεχωρίζει και το χαρακτηρίζει. 

Σχετικά με το όνομα του τσαγιού, θα αναρωτιέστε λογικά, υπήρξε κάποιος Earl Grey; Η απάντηση είναι: Nαι! Ήταν ο δεύτερος Earl. O όρος «Earl» δεν είναι κάποιο όνομα, όπως ίσως νομίζετε, αλλά τίτλος ευγενείας που αποδίδεται ανάμεσα στους κύκλους της Μεγάλης Βρετανίας και αντιστοιχεί σε εκείνον του Κόμη. Το κανονικό όνομά του ήταν Charles Grey και ήταν ένας Άγγλος πρωθυπουργός που έμεινε στην ιστορία με αξιοσημείωτη δράση για την κατάργηση της δουλείας στη χώρα του.

Έκτοτε αυτό το τσάι απέκτησε έναν σοφιστικέ χαρακτήρα διότι συνδέθηκε η κατανάλωσή του με αριστοκρατικούς κύκλους της Βρετανικής κοινωνίας.

Πάντως, ανεξάρτητα από την προέλευση και την ιστορία του, το αρωματικό τσάι Earl Grey, αποτελεί σημείο αναφοράς στην παγκόσμια κοινότητα του τσαγιού με ιστορία πάνω από από 160 χρόνια.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...