Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Tι μπορείς να αγοράσεις με λιγότερο από ένα ευρώ;

Το ήξερες ότι περίπου 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη ζουν με λιγότερο από 1,25 δολάριο την ημέρα, δηλαδή περίπου 1 ευρώ;
Φυσικό είναι να αναρωτηθείς πως ζουν.
Μέσα από το παγκόσμιο χωριό των Social media έγινε σε όλους τους χρήστες το εξής απλό ερώτημα:
«Τι μπορεί να αγοράσει κανείς με 1 δολάριο στη χώρα σας;» (δηλαδή με 73 λεπτά του ευρώ).
Σταχυολογούμε μερικές απαντήσεις:
- Στον Καναδά μια κονσέρβα με όχι και τόσο φρέσκα φρούτα.
- Στη Βρετανία δεν μπορείς να αγοράσεις σχεδόν τίποτα.
- Στην Τουρκία αγοράζεις 2 κουλούρια.
- Στην Ιταλία ένα εσπρέσο.
- Στην Αρμενία 2 φραντζόλες ψωμί.
- Στη Γαλλία ένα σελοτέϊπ κι αυτό με παζάρια.
- Στη Γερμανία, ένα πρέτζελ, το παραδοσιακό «κουλούρι» της χώρας.
- Στη Ρωσία μια φραντζόλα ψωμί.
- Στο Μεξικό ένα μπολ φρέσκα φρούτα.
- Στη Δομινικανή Δημοκρατία ένα κουτί γάλα.
- Στο Κογκό φτερούγες από ψητό κοτόπουλο, στο δρόμο.
- Στην Ινδία 2 κιλά πορτοκάλια.
- Στη Μαλαισία ένα ποτήρι παγωμένο νερό.
- Στην Ταϊλάνδη ένα πιάτο τηγανητό κοτόπουλο με ρύζι και βασιλικό.
- Στη Γουατεμάλα 6 αυγά.
- Στην Αργεντινή ένα κιλό μπανάνες.
- Στην Ουγκάντα 10 αυγά.
- Στη Βενεζουέλα 11 φορές μπορείς να φουλάρεις το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου.
- Στην Ουκρανία, πρωϊνό η μια μπύρα σε μπαρ.
- Στη Σερβία, ένα κιλό φρέσκα ροδάκινα.
- Στην Αυστραλία, δυστυχώς, δεν μπορείς να αγοράσεις ούτε ένα λεμόνι- κάνει περίπου 1,50 ευρώ.
- Στη Νορβηγία, τίποτα. Πρόκειται για μία εκ των πιο ακριβών χωρών της Ευρώπης.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...