Γκιζάνι, το απειλούμενο ψάρι της Ρόδου

Πολλοί από τους υγρότοπους των νησιών μας φιλοξενούν ενδημικά είδη ζώων, δηλαδή είδη που υπάρχουν μόνο εκεί και πουθενά αλλού στον κόσμο.
Ένα από αυτά είναι και το γκιζάνι (Ladigesocypris ghigii), ένα ψάρι που βρίσκεται μόνο σε συγκεκριμένα (ή σε λίγα) εσωτερικά ύδατα της Ρόδου.  Λέγεται αλλιώς μινίας, και πήρε το κοινό, αλλά και το επιστημονικό όνομά του, από τον Ιταλό καθηγητή Alessandro Ghigi που το πρωτοσυνέλλεξε στο νησί στις αρχές του 1900.
Το μικρό αυτό ψάρι - πρωταθλητής της επιβίωσης, έχει χαρακτηριστεί ως κινδυνεύον είδος, σύμφωνα με την επικαιροποιημένη έκδοση του Κόκκινου Βιβλίου των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας.
Ο κύκλος ζωής του είναι σύντομος (ζει συνήθως στη φύση έως και τρία χρόνια), τρώει ένα ευρύτατο φάσμα τροφών και αναπαράγεται την άνοιξη και το καλοκαίρι σε μεγάλους αριθμούς.
Οι αυτόχθονοι πληθυσμοί του βρίσκονται κυρίως στους ποταμούς (χείμαρρους) και στα παραρέματα της νότιας Ρόδου. Πληθυσμοί του είχαν καταγράφει στο παρελθόν στα ρεύματα Λουτάνη, Γαδουρά και Αργυρού στην περιοχή της Ψίνθου, στη τεχνίτη υδατοδεξαμενη της Αγίας Ελεούσας, στην περιοχή του Ασκληπειού (ρεύμα Κόνταρης), στην λίμνη των Νάνων, καθώς και στα ρεύματα και την τεχνίτη λίμνη της Απολακκιάς.  Επιπλέον ανακαλυφθήκαν πληθυσμοί που δεν είχαν καταγράφει στα ρέματα Χα, Μάκαρι, Λάρδου, Κρεμαστηνού και Παραδεισιώτη.
Η κύρια απειλή για τον πληθυσμό του είναι η ανεπάρκεια νερού. Η απειλή αυτή παρουσιάζεται όλο και πιο έντονη σε μια περιοχή όπου ο τουρισμός, η γεωργία αλλά και οι κλιματικές αλλαγές στερεύουν ολοένα και πιο γρήγορα τα ποτάμια και τα ρυάκια κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Στη φωτό: Γκιζάνι στον Υδροβιολογικό Σταθμό Ρόδου.