Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κατακάλι, ο ουράνιος χορός της Ινδίας

Μια μοναδική εμπειρία περιμένει τον επισκέπτη που θα βρεθεί στην Κεράλα, στο νότιο άκρο της Ινδίας.

Όταν ο ήλιος βασιλέψει, τα τύμπανα καλούν τους πιστούς να προσέλθουν στη γιορτή που διοργανώνεται στο ναό. Η ολονύχτια διοργάνωση φωτίζεται από 1000 λάμπες, ελέφαντες και μια ορχήστρα 250 ατόμων.

Η γιορτή κορυφώνεται με μια παρουσίαση του παραδοσιακού χοροθεάτρου Κατακάλι τα μεσάνυχτα. Το θεατρικό αυτό είδος δημιουργήθηκε πριν από 450 χρόνια και είναι άμεσα συνδεδεμένο με την Κεράλα.

Αφηγείται ουσιαστικά ιστορίες που προέρχονται από την μεγάλη ινδική παράδοση, όπως για παράδειγμα από τα ινδικά έπη, τη Ραμαγιάνα και τη Μαχαμπαράτα.

Ο χορός Κατακάλι χαρακτηρίζεται από λεπτομερείς κινήσεις και εκφράσεις του προσώπου, τα κρουστά και τη μουσική, τις ζωγραφισμένες μάσκες, τα ενδύματα και το μέικ απ.

Αυτό που τον ξεχωρίζει είναι ότι οι ερμηνευτές δεν μιλούν ποτέ αλλά χρησιμοποιούν τις χειρονομίες και διάφορες σωματικές εκφράσεις για να διηγηθούν αυτό που θέλουν.

Το Κατακάλι αφορά ένα σύνολο ηθοποιών, που είναι κυρίως άνδρες. Οι γυναίκες δεν μπορούν να παρακολουθήσουν μαθήματα στις διάσημες σχολές της Κεράλα. Μαθαίνουν το χορό ιδιωτικά.

Στις μέρες μας, το Κατακάλι παρουσιάζεται σε πολλά θέατρα, καθώς είναι ένας από τους βασικούς τουριστικούς πόλους έλξης για την περιοχή.

Μόνο όμως η συγκεκριμένη νυχτερινή παράσταση που πραγματοποιείται στο ναό διατηρεί τον αυθεντικό χαρακτήρα και το αρχαίο τελετουργικό του χοροθεάτρου της Νότιας Ινδίας.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...