Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άνοιξαν οι πόρτες στη Καστελλανία









Ανοικτές πόρτες για το κοινό χτες σε δυο σπουδαία μνημεία του 16ου αιώνα που βρίσκονται στη Παλιά Πόλη: Τη Καστελλανία και το Ναυαρχείο.

Τα μνημεία αυτά είναι συνήθως κλειστά και άνοιξαν με πρωτοβουλία της Rottiers Society, της 4ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους – Αρχεία Ν. Δωδεκανήσου.

Ο κόσμος ανταποκρίθηκε και πολλοί ήταν, ντόπιοι και τουρίστες, που επισκέφθηκαν τα δυο μνημεία. Αυτό όμως που σχολιάσθηκε δυσμενώς από τους επισκέπτες είναι η κακή κατάσταση των δυο μνημείων. Βέβαια υπάρχει η δικαιολογία ότι εδώ και καιρό γίνονται εργασίες αποκατάστασης και συντήρησης. Όμως, όταν καλείς το κοινό οφείλεις να είσαι έτοιμος να το υποδεχθείς. Δεν είναι σωστό οι επισκέπτες να φωτογραφίζουν σπασμένα τζάμια στη Καστελλανία, καδρόνια και ακαταστασία μέσα στο Ναυαρχείο.

Η Καστελλανία χτίστηκε το 1503 από το Μεγάλο Μάγιστρο Emery d’ Amboise. Ήταν Basilica Mercatorum (Αίθουσα του Εμπορίου), τόπος συνάντησης ανάμεσα σε εμπόρους και τραπεζίτες. Τον πρώτο όροφο κατελάμβανε το Εμποροδικείο. Κατά την Οθωμανική περίοδο (1522-1912) μετατράπηκε σε τζαμί. Επισκευάστηκε από τους Ιταλούς (1912-1943).

Για το Ναυαρχείο (του 15ου αιώνα) δεν υπάρχει εξήγηση του ονόματός του. Πάντως ποτέ δεν υπήρξε κατοικία κάποιου ναυάρχου. Πιθανώς ήταν η έδρα είτε του ορθόδοξου, είτε του καθολικού επισκόπου της Ρόδου. Κατά την οθωμανική περίοδο η περιοχή αυτή της Ρόδου αποτελούσε τμήμα της Εβραϊκής συνοικίας. Το κτίριο έχασε την αρχική του λειτουργία και μετατράπηκε σε σπίτια και καταστήματα. Ο Rottiers περιγράφει ότι ο πρώτος όροφος ήταν κατειλημμένος από φτωχές εβραϊκές οικογένειες.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...