Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άνοιξαν οι πόρτες στη Καστελλανία









Ανοικτές πόρτες για το κοινό χτες σε δυο σπουδαία μνημεία του 16ου αιώνα που βρίσκονται στη Παλιά Πόλη: Τη Καστελλανία και το Ναυαρχείο.

Τα μνημεία αυτά είναι συνήθως κλειστά και άνοιξαν με πρωτοβουλία της Rottiers Society, της 4ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους – Αρχεία Ν. Δωδεκανήσου.

Ο κόσμος ανταποκρίθηκε και πολλοί ήταν, ντόπιοι και τουρίστες, που επισκέφθηκαν τα δυο μνημεία. Αυτό όμως που σχολιάσθηκε δυσμενώς από τους επισκέπτες είναι η κακή κατάσταση των δυο μνημείων. Βέβαια υπάρχει η δικαιολογία ότι εδώ και καιρό γίνονται εργασίες αποκατάστασης και συντήρησης. Όμως, όταν καλείς το κοινό οφείλεις να είσαι έτοιμος να το υποδεχθείς. Δεν είναι σωστό οι επισκέπτες να φωτογραφίζουν σπασμένα τζάμια στη Καστελλανία, καδρόνια και ακαταστασία μέσα στο Ναυαρχείο.

Η Καστελλανία χτίστηκε το 1503 από το Μεγάλο Μάγιστρο Emery d’ Amboise. Ήταν Basilica Mercatorum (Αίθουσα του Εμπορίου), τόπος συνάντησης ανάμεσα σε εμπόρους και τραπεζίτες. Τον πρώτο όροφο κατελάμβανε το Εμποροδικείο. Κατά την Οθωμανική περίοδο (1522-1912) μετατράπηκε σε τζαμί. Επισκευάστηκε από τους Ιταλούς (1912-1943).

Για το Ναυαρχείο (του 15ου αιώνα) δεν υπάρχει εξήγηση του ονόματός του. Πάντως ποτέ δεν υπήρξε κατοικία κάποιου ναυάρχου. Πιθανώς ήταν η έδρα είτε του ορθόδοξου, είτε του καθολικού επισκόπου της Ρόδου. Κατά την οθωμανική περίοδο η περιοχή αυτή της Ρόδου αποτελούσε τμήμα της Εβραϊκής συνοικίας. Το κτίριο έχασε την αρχική του λειτουργία και μετατράπηκε σε σπίτια και καταστήματα. Ο Rottiers περιγράφει ότι ο πρώτος όροφος ήταν κατειλημμένος από φτωχές εβραϊκές οικογένειες.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...