Τα σχολεία της Πόλης λειτουργούν σε αντίξοες συνθήκες

Oι Έλληνες της Πόλης συνεχίζουν τη δική τους ανηφόρα και οι Έλληνες εκπαιδευτικοί των Σχολείων της, σε αντίξοες συνθήκες και δύσκολους καιρούς, κρατάνε τη δάδα του ελληνικού πνεύματος αναμμένη.
Ως συνήθως, η μαμά Ελλάδα είναι απούσα.
Για παράδειγμα, φέτος, το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδος, παρά την έκδοση σχετικής υπουργικής απόφασης για την εκτύπωση των σχολικών βιβλίων των μαθητών της ομογένειας, τελικά δεν μερίμνησε για τα βιβλία και αναγκάστηκαν να τα τυπώσουν οι ομογενείς με δικά τους έξοδα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι φέτος για πρώτη φορά λειτουργεί ελληνικό μειονοτικό σχολείο στην Ίμβρο.

Όταν πρωτοείδα, το 1991, ελληνικά σχολεία στην Κωνσταντινούπολη έμεινα άφωνος από την αρχιτεκτονική τους και ταυτόχρονα ένιωσα την αίσθηση της απώλειας.
Στα χρόνια που ακολούθησαν έκανα κι άλλα ταξίδια στην Πόλη κι επέστρεφα συχνά στο αυστηρό μεγαλείο τους, για να χαθώ τελικά στην αποξένωση των άδειων χώρων.
Στη φωτογραφία βρίσκομαι στα Πριγκηπόννησα στο σχολείο της Χάλκης στα κενά θρανία, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του Κεμάλ Αττατούρκ.
Σε κάθε περίπτωση αυτό το σιωπηλό περιβάλλον είναι μια εκκωφαντική ηχώ της μνήμης.