Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στα μονοπάτια των Ίνκας

Στη φωτό: Ειδικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια χθεσινής παραδοσιακής στρατιωτικής παρέλασης στη Λίμα!

Το Περού κήρυξε την ανεξαρτησία του 28 Ιουλίου 1821 και η ονομασία του προέρχεται από το όνομα του Birú, ενός τοπικού άρχοντα.

Σκαρφαλωμένη στις Άνδεις, με μοναδικά αρχαιολογικά και φυσικά πάρκα κι έντονο τοπικό χρώμα, η γη των Ίνκας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί χώρα-μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.  Η χώρα έχει 10 φορές μεγαλύτερη από την έκταση της Ελλάδας και πληθυσμό περίπου 30 εκατομμύρια.

Παγκοσμίως το Περού είναι γνωστό ως το κέντρο του πολιτισμού των Ίνκας.

Τα σημαντικότερα ευρήματα βρίσκονται στους αρχαιολογικούς τόπους Κούσκο, Μάτσου Πίτσου, καθώς και στη λίμνη Τιτικάκα. Λέξεις χαρακτηριστικές ενός προορισμού που αποτελεί μύθο για τους ταξιδιώτες όλου του κόσμου. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που δεν επιθυμούν να γνωρίσουν τη χώρα που δίδαξε την τέχνη της επεξεργασίας του χρυσού, ανήγαγε την υφαντουργία σε τέχνη και φέρει μέχρι σήμερα τη σφραγίδα των αρχαίων ινδιάνικων πολιτισμών.

Η παρθένα φύση και οι ινδιάνικες φυλές της περιοχής θα σας χαρίσουν μοναδικές εικόνες. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά μνημεία της προ-Ίνκας περιόδου είναι οι γραμμές της Nazca που καλύπτουν 50 τ.χλμ. στους πρόποδες των Άνδεων κοντά στο ομώνυμο χωριό. Εδώ θα δείτε γιγάντιες μορφές ζώων και πουλιών που θεωρούνται εναπομείναντα κομμάτια αρδευτικού συστήματος.    

Η ονομασία Ίνκα προέρχεται από το έθνος Ίνκα και ερμηνευόταν ότι είναι από την ονομασία του θεού Ήλιου (Ίντι).
Αργότερα, το ίδιο όνομα το έδωσαν και στους λαούς που υποτάχθηκαν στους Ίνκα.
Η αυτοκρατορία των Ίνκα αρχίζει περίπου από το 1200 π.Χ. και φτάνει μέχρι τον 15ο αιώνα, όταν καταλύεται από τον Ισπανό Φρανσίσκο Πισάρρο.

Σύμφωνα με τη μυθολογία ο Ίνκα εθεωρείτο γιος του Ήλιου και ήταν υποχρεωμένος να παντρευτεί τη μεγαλύτερη αδελφή (αν δεν είχε, την μικρότερη) του για να εξασφαλίσει την καθαρότητα του βασιλικού γένους. Η μεγαλύτερη γιορτή που συνδέεται με τον πολιτισμό των Ινκας είναι το Ιντι Ράιμι. Πραγματοποιείται στο Κούσκο κάθε χρόνο στις 24 Ιουνίου, την ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου για το νότιο ημισφαίριο της γης. Ντυμένοι με παραδοσιακές ενδυμασίες οι απόγονοι των Ινκας γιορτάζουν την αναβίωση του ήλιου θυσιάζοντας δύο λάμα, ένα μαύρο και ένα άσπρο. Οι εκδηλώσεις γίνονται με κάθε μεγαλοπρέπεια στους χώρους του οχυρού Sacsayhuamαn, όπου συγκεντρώνονται χιλιάδες τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο.

Ενα οδοιπορικό στο Περού δεν μπορεί παρά να ξεκινήσει από την πρωτεύουσα Λίμα, η οποία, όχι τυχαία, κατέχει μια ξεχωριστή θέση στις αναμνήσεις και τις περιγραφές των ταξιδιωτών. Η θορυβώδης, ομιχλώδης και πολυπληθής πρωτεύουσα, στη δυτική ακτή του Περού ιδρύθηκε το 1553 από τον Φρανσίσκο Πιζάρο και διαθέτει καλοδιατηρημένα κτίρια αποικιακής αρχιτεκτονικής, τα οποία συνδυάζονται με τα μοντέρνα στοιχεία μιας μεγαλούπολης αλλά και τις τεράστιες παραγκουπόλεις των προαστίων. Η εξερεύνηση αρχίζει από το ιστορικό κέντρο με τον καθεδρικό ναό, όπου φυλάσσεται η σαρκοφάγος του Πιζάρο, και την εκκλησία Basilica y Convento San Francisco στην πλατεία Plaza de Armas ( μια πολύβουη πλατεία με πλανόδιους ζωγράφους, πωλητές χειροτεχνημάτων και μουσικούς ), όπου κυριαρχούν τα μεγαλοπρεπή κτίρια από την εποχή της αποικιοκρατίας. Μη χάσετε όμως την ευκαιρία να ξεναγηθείτε στο παλάτι του αρχιεπισκόπου Casa de Osambela και το Palacio Torre Tagle – αποικιακής αρχιτεκτονικής και τα δύο. Η περιοχή του San Isidro Miraflores με καταστήματα, εστιατόρια, cafes και θέατρα έχει επίσης μεγάλο ενδιαφέρον. 

Η καλύτερη εποχή για επίσκεψη είναι από τον Ιούνιο μέχρι Αύγουστο, οπότε είναι ιδανικές οι συνθήκες για το ηπειρωτικό Περού και τις Άνδεις. Από τον Δεκέμβριο μέχρι τον Μάρτιο (είναι καλοκαίρι τότε) ενδείκνυται περισσότερο η περιπλάνηση στις παράλιες περιοχές.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...