Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φραγκόσυκο, εξωτικό στο χρώμα και στη γεύση

«Έχω σου και φραγκόσυκα στον τοίχο κρεμασμένα κι αν δεν έρτεις ως του Σταυρού, θα τα ‘βρεις σαπισμένα».
(Από το βιβλίο "Συμιακό Γευστικό Καλαντάρι" της Φωτεινής- Χλόη Αττιτή).

Στη Σύμη οι νοικοκυρές με το «κατσούνι» (ένα ξύλινο κοντάρι με μικρό σίδερο η ένα καρφί στην άκρη) στο ένα χέρι και το συκολόϊ (καλάθι) στο άλλο, ξεχύνονται στα περιβόλια, όπου παλιά τραγουδούσαν κι έκαναν μεταξύ τους πειράγματα.

Το φραγκόσυκο (Opuntia ficus-indica), περιέχει πολλούς σπόρους και είναι αρκετά δροσιστικό όταν καταναλωθεί κρύο.

H υπερβολική τους κατανάλωση μπορεί να σου κλείσει ερμητικά την πόρτα της απαραίτητης καθημερινής ανακούφισης.

Στην Κρήτη τα αποκαλούν «παπουτσόσυκα» επειδή τα φύλλα τους μοιάζουν με σόλες. Άλλες ονομασίες: «καπλοσυκιά» ή «αραποσυκιά» ή «μπαρμπαροσυκιά». Είναι σχεδόν αυτοφυής σε ολόκληρη την Ελλάδα και κυρίως στα νησιά και την Πελοπόννησο.

Συνταγή για Φραγκόσυκα σιρόπι

Καθαρίζετε ένα κιλό φραγκόσυκα και τα βράζετε σε έξι κούπες νερό μέχρι να μην έχει πια χρώμα ο πολτός τους. Προς το τέλος του βρασίματος προσθέστε 2 κούπες ζάχαρη, βράστε για λίγο και κλείστε το μάτι της κουζίνας. Όταν κρυώσει, σουρώστε το και έτσι θα έχετε ένα πεντανόστιμο σιρόπι για τα παγωτά σας και όχι μόνον.

Μπορεί να γίνει και γλυκό του κουταλιού.

Τα νεαρά φύλλα φραγκοσυκιάς γίνονται και τουρσί, που είναι τραγανό, με υψηλή οξύτητα, προς στιγμή σε ξεγελάει νομίζοντας πως γεύεσαι φασόλια τουρσί.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...