Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σε οδό Καβάφη μετονομάζεται δρόμος στην Αλεξάνδρεια






Το όνομα του Κωνσταντίνου Καβάφη θα πάρει η οδός που περνά μπροστά από το σπίτι του ποιητή, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Η επίσημη τελετή μετονομασίας της οδού, από "Σαρμ Ελ Σεΐχ" σε "Κωνσταντίνου Καβάφη", θα γίνει στις 10 Φεβρουαρίου. Οι εκδηλώσεις θα γίνουν υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και της ελληνικής κοινότητας της Αλεξάνδρειας, σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές.
Το σπίτι βρίσκεται στην πρώην οδό Λέψιους, στον αρ. 10, 2 ος όροφος, που έμεινε ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης από το 1908 μέχρι το θάνατό του το 1933.
Τιμήθηκε ως ο καλύτερος του αιώνα, δηλαδή θεωρείται ανώτερος από τους δύο νομπελίστες μας. Στο σπίτι του οι επισκέπτες μπορούν ν' ακούν απαγγελίες ποιημάτων του («Μη μόνον, όσα βλέπετε πιστεύετε. Των ποιητών το βλέμμα είναι οξύτερον»), να δουν φωτογραφίες από τη ζωή του, τη διαθήκη του, το υπνοδωμάτιο και το γραφείο του. Μία αίθουσα του σπιτιού είναι αφιερωμένη στον Στρατή Τσίρκα.
Η Αλεξάνδρεια είναι μια πόλη θρύλος, που ο κάθε Ελληνας τη θεωρεί δική του καθώς βλέπει το όνομα της στην πύλη εισόδου με την ελληνική επιγραφή «Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ε Ι Α». Και δεν είναι μόνο αυτό. Είναι οι αρχαιοελληνικοί κίονες στα διόδια, αλλά και τα δύο αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου που βρίσκονται το ένα στην πιο κεντρική πλατεία, στην περιοχή Μπάμπ Σάρκυ και το άλλο έξω από τη Βιβλιοθήκη.
Μια πόλη που ίδρυσε ένας θρύλος, ο Μεγαλέξαντρος. Ένας τόπος που ακροβατεί ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο. Αυτή την ξεπεσμένη αριστοκράτισσα με τις ελληνικές καταβολές την επισκέπτομαι τέσσερα χρόνια συνέχεια. Είχα την ευκαιρία να δω και να ξαναδώ τα μνημεία της, τους ανθρώπους της, κυρίως τους Έλληνες που η τύχη τους όρισε να «φυλάττουν Θερμοπύλες» της ελληνικότητας και της ορθοδοξίας.
Στη φωτογραφίες η ελληνική επιγραφή «Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ε Ι Α» στην είσοδο της πόλης και ο Χρ. Μυστιλιάδης στο υπνοδωμάτιο στο σπίτι του Καβάφη.
Δείτε εδώ, βίντεο από την επίσκεψή μας στην Αλεξάνδρεια

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...