Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επισκέπτης στο τείχος του Βερολίνου

Σαν σήμερα, 13 Αυγούστου το 1961, οι αρχές της Ανατολικής Γερμανίας αρχίζουν να κατασκευάζουν το τείχος του Βερολίνου. Το «τοίχος του αίσχους», όπως ονομάστηκε, θα διατηρηθεί έως τις 9 Νοεμβρίου του 1989, οπότε θα γκρεμιστεί κατά την ενοποίηση των δύο Γερμανιών.

Περισσότεροι από 3 εκατομμύρια Ανατολικογερμανοί κατάφεραν να διαφύγουν προς τη Δυτική Γερμανία μεταξύ 1945 και 1961, οι περισσότεροι μέσω Βερολίνου, την ώρα που η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ) ενίσχυε όλο και περισσότερο τα σύνορα της.

50.000 Βερολινέζοι - γνωστοί ως Graenzgenger - διέσχιζαν καθημερινά το τείχος για να εργαστούν στη Δύση. Το ιστορικό Τείχος, λίγο προτού γκρεμιστεί είχε συνολική περίμετρο 155 χλμ., ηλεκτρική περίφραξη 127,5 χλμ. 302 φυλάκια επιτήρησης και στρατιώτες σε επιφυλακή 11.000.

Παρ’ όλα αυτά, συνολικά, περίπου 5.000 άνθρωποι πιστεύεται ότι διέφυγαν μέσω του Τείχους του Βερολίνου κατά τη διάρκεια της ύπαρξής του, ενώ επιχείρησαν να διαφύγουν περίπου 10.000 ακόμη. 

Με την πτώση του τείχους, αποκαλύφθηκε σε όλη του την έκταση το μέγεθος του εγκλήματος. Ακόμα και οι πλέον καχύποπτοι, πείστηκαν για τα εγκλήματα που έγιναν. Τα αρχεία τις Στάζι και της KGB έστεκαν αδιάψευστοι μάρτυρες. Οι μισοί πολίτες κατέδιδαν τους άλλους μισούς, για να επιβιώσουν. 

Με την πτώση του τείχους, οι εξαθλιωμένοι Ανατολικογερμανοί αντίκρισαν την άλλη πλευρά του τείχους και το επίπεδο ζωής των δυτικών.   

Το μεγαλύτερο σωζόμενο κομμάτι τείχους, μήκους περίπου 1,5 χλμ., είναι καλυμμένο από γκράφιτι με σύγχρονα, αλλά και με προ της πτώσης έργα. Επίσης υπάρχουν το πολύ μικρότερο σωζόμενο τμήμα στο μνημείο του τείχους ή αυτό κοντά στο διάσημο Checkpoint Charlie (Tσεκ Πόιντ Τσάρλι), που μας θυμίζει εκτός από σημείο ελέγχου που ήταν, και σκοτεινές ιστορίες κατασκόπων. 

Σε όλο το Βερολίνο υπάρχουν μνημεία, μουσεία και επιγραφές που θυμίζουν αυτές τις σημαντικές σελίδες της γερμανικής ιστορίας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

EΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ 7/9 ΣΤΗ ΡΟΔΟ

Σήμερα Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου στις 4 το απόγευμα διεξάγεται το SpeedSector σε συνεργασία με τον Ροδιακό Σύλλογο Αυτοκίνησης, ένα μοναδικό Event δεξιοτεχνίας Supercar στην πλατεία Ελευθερίας υπό την αιγίδα της ΟΜΑΕ (Ομοσπονδία Μηχανοκίνητου Αθλητισμού Ελλάδας). Οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν και να ακούσουν από κοντά μερικά από τα αυτοκίνητα των ονείρων τους σε οριοθετημένη διαδρομή. 👉Λαϊκό Γλέντι θα ξεκινήσει σήμερα στην Άμαρτο Κρητηνίας, μετά το πέρας του πανηγυρικού εσπερινού στο Μοναστήρι της Παναγίας. 👉Στην Ιερά Μονή Σκιαδενή, σήμερα θα γίνει παραδοσιακό γλέντι με τον Βάϊο Καραδημήτρη στις 9 το βράδι. Θα προηγηθεί πανηγυρικός εσπερινός στη 7 μ.μ. για την αυριανή εορτή του Γενεσίου της Θεοτόκου. 👉Σήμερα και αύριο έχουν προγραμματιστεί εκδηλώσεις στην Παναγιά Τσαμπίκα Κάτω. Είναι η εξοχήν Ροδίτισσα Παναγιά που βρίσκεται στον Αρχάγγελο της και θεωρείται η προστάτιδα της εγκυμοσύνης και της τεκνογονίας. 👉11η Γιορτή Αμπελιού! Συνεχίζεται σήμερα Κυριακή 8 Σεπτεμβρί...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...