Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Hindu Saddhus, οι ζωντανοί άγιοι της Ινδίας

Φωτό από την Ινδία, όπου οι Hindu Saddhus συμμετέχουν σε μια πομπή στο Allahabad, 18 Δεκεμβρίου 2012.
Οι Shadus υπάρχουν εδώ και χιλιάδες χρόνια στην Ινδία.
Σήμερα στο σύνολο τους πρέπει να είναι γύρω στα πέντε εκατομμύρια , αποτελώντας έτσι το μισό τοις εκατό του συνολικού πληθυσμού.
Οργανωμένοι στις διάφορες αιρέσεις, έδωσαν τη φρόνηση και τη αίσθηση του παλαιού, ασκούμενοι στη μέθοδο της γιόγκα και φρονούν για αυτήν ότι «ζεύει» την ψυχή.
Συνήθως ζουν μόνοι τους, στα περιθώριο της κοινωνίας και περνούν τις ημέρες τους αφοσιωμένοι στην επιλεγμένη θεότητά τους.
Μερικοί εκτελούν μαγικά τελετουργικά για να έρθουν σε επαφή με τους Θεούς κι άλλοι έντονες μορφές πρακτικής γιόγκα και περισυλλογής για να αυξήσουν τις πνευματικές δυνάμεις τους και να αποκτήσουν τη μυστική γνώση.
Βεβαίως, όλοι οι Sadhus δε θεωρούνται φωτισμένοι.
Οι οπαδοί τους τους θεωρούν Άγιους!
Οι «επιτυχημένοι» Sadhus λατρεύονται ακόμη και ως «Θεοί στη γη», κάτι σαν ζωντανά είδωλα.
Οι πιστοί δίνουν δωρεές σε αυτούς και τις θεωρούν ως προσφορές στους Θεούς παίρνοντας απ τους Shadus την ευλογία τους ως αντάλλαγμα.
Είναι χαρακτηριστικό πως η αγιοσύνη υπάρχει ακόμη ζωντανή στην Ινδία.
Εκεί οι άγιοι δεν είναι απλά κάποιοι ενάρετοι και αγνοί άνθρωποι που έζησαν στο παρελθόν, αλλά ζουν και κυκλοφορούν ανάμεσα στο κόσμο.
Στις περισσότερες ινδικές οικογενειακές εστίες, στα καταστήματα και τις επιχειρήσεις υπάρχουν ενεργοί βωμοί και λάρνακες και η ημέρα αρχίζει συνήθως με τη λατρεία των Θεών και των γκουρού.
Πολλοί βουνά, ποταμοί, πέτρες και δέντρα είναι ιερά.
Οι δωδεκάδες των πόλεων είναι ιερές και, φυσικά, τα εκατομμύρια των ναών και των ειδώλων.
Κάμποσα ζώα είναι ιερά - η αγελάδα, αλλά και ο ταύρος, ο πίθηκος, ο ελέφαντας, το φίδι, ο αρουραίος….

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...