Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στο χωρκόν μου την Κυθραία, το σπίτι εν δικόν μου


Πριν ολοκληρώσω το οδοιπορικό μου στην πληγωμένη Κύπρο, είχα καθήκον να μη παραλείψω να κάνω μια στάση στην Κυθραία, 12 χλμ. βορειοανατολικά της Λευκωσίας.
Φυσικά, δεν είδα εδώ κάτι διαφορετικό από τη βεβήλωση που αντίκρυσα, χθες και σήμερα, στ' άλλα θρησκευτικά μνημεία που πήγα.
Θυμάμαι τις κατατοπιστικές πληροφορίες που μου έδωσε, για την γενέτειρα κωμόπολή του, ο πρόεδρος των Κυπρίων Ρόδου, γιατρός Γιώργος Συμεωνίδης:


Η Κυθραία έχει 7 ενορίες που περιλαμβάνουν τη Χρυσίδα, τον Άγιο Ανδρόνικο, την Αγία Μαρίνα, τη Χαρδκιώτισσα, τον Άγιο Γεώργιο και τη Συρκανιά.
Στην εκκλησία της Χαρδακιώτισσας (φωτό), βρισκόταν η αργυρεπίχρυση εικόνα της Παναγίας έργο του 1814.
Η εικόνα αυτή μεταφέρθηκε στην Κυθραία το 1453, μετά την αλωση της Κωνσταντινούπολης, από κάποιο Χορδάκη που πιθανό σε αυτό να οφείλεται η ονομασία Χαρδακιώτισσα ή Χορδακιώτισσα.
Κατά τη συντήρηση της εικόνας στο εργαστήρι της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, αφού διασώθηκε από τον επίτροπο Μιχαήλ Κυριάκου και μεταφέρθηκε στην προσφυγιά κατά την εισβολή του 1974 και τον εκτοπισμό, βρέθηκε κάτω από το κάλυμμα μια άλλη εικόνα, εκείνη της Παναγίας της Οδηγήτριας η οποία φυλάσσεται στον Ιερό ναό της Παναγίας Παλλουριώτισσας στη Λευκωσία.
Τα παλιά χρόνια ο κεφαλόβρυσος παρείχε ενέργεια για 33 νερόμυλους.


Είμουν καλή νοικοτζυρά που ‘μουν εις το χωρκόν μου
τζαι τίποτε δεν έλειπεν που το νοικοτζυρκόν μου.
Τζαι τώρα είμαι νοικοτζυρά, το σπίτιν εν δικόν μου
τζαι τιποτα δεν λείφκουμαι που το νοικοτζυρκόν μου
Τριγύρω μου έσιει δεντρά τζαι φκιόρα(=λουλουδια) μυρισμένα
που μου θυμίζουν την Τζιυρκάν(=Κυρθραία) όπως που ναν συγγενικά
αμμά εν ξωμακρισμένα.
Θυμούμαι τους γειτόνους μου που μαστον σαν τα αδέρφκια
η νύχτα μας εχώριζεν τζι’ ούλλοι μας εζηλέφκαν
Δίπλα απο το σπίτι μου είχα την εκκλησία
με την χρυσήν την Παναγιά που ‘ρτεν τζι’ αυτή στην προσφυγιάν.(βλέπε ιστ. υπόβαθρο)
Βοήθα χρυσή μου Παναγιά σύντομα να ‘ρτει η λευτεριά
ν’ αφήσουμεν την προσφυγιάν
να πάμεν πίσω στην Τζιυρκάν τζαι με λαμπάδες ται τζιερκά
ν’ ανοίξουμεν την εκκλησιάν τζιαι να προσευχηθούμεν
τον Παντοδύναμον Θεόν να τον ευχαριστούμεν.

(Ποίημα από τη Χρυστάλλα Νικολάου εκ Κυθραίας, 1974).

Στην επάνω φωτογραφία εικόνα από την εισβολή, στη μέση η αργυρεπίχρυση εικόνα της Παναγίας και κάτω η εκκλησία της Χαρδακιώτισσας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...

Ρήγας Φεραίος: "Αρκετό σπόρο έσπειρα..."

Σαν σήμερα το 1797 συλλαμβάνεται στην Τεργέστη ο εθνεγέρτης Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος) . Με την ευκαιρία αυτής της επετείου ανασύρω από το προσωπικό μου αρχείο απομαγνητοφωνημένο κείμενο από την εκπομπή "ΕΝ ΛΕΥΚΩ" που προβλήθηκε 12 Μαρτίου 1999 από το Κανάλι "4" της Ρόδου. "Ένας μήνας πέρασε από την παράδοση του Οτσαλάν στους διώκτες του και το μυαλό δε λέει να ξεκολλήσει από τα γεγονότα. Οι ολέθριοι χειρισμοί και ο άθλιος ρόλος που διεδραμάτισαν κάποιοι, με αποτέλεσμα να πέσει στα χέρια του «σφαγέα της Κύπρου» ο ηγέτης του Κουρδικού λαού, φέρνουν στη μνήμη την περίπτωση του Εθνομάρτυρα Ρήγα Βελεστινλή. Είναι εκπληκτικές οι ομοιότητες μέσα σε απόσταση 200 ετών. Ο Ρήγας Φερραίος άρχισε την πάλη του διαφωτισμού από τη Βιέννη και αυτό δεν ήταν τυχαίο. Παρ ότι η Αυστρία είχε στενούς δεσμούς με την Τουρκία, υπήρχαν εκεί πολλές προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της εθνικοαπελευθερωτικής δράσης των Ρωμιών. Οι ελληνικές εμπορικές παροικίες έσφυζαν από οικονομική δραστηρι...