Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σχεδόν ολόκληρη η Σύρος αποτελεί αξιοθέατο


Μπαίνοντας στο λιμάνι, δυο χτισμένοι αμφιθεατρικά λόφοι ξαφνιάζουν με την ομορφιά τους. Στον αριστερό κρέμεται κυριολεκτικά η Άνω Σύρα και στον δεξιό απλώνεται η αρχόντισσα του Αιγαίου η Ερμούπολη. Κάθε κτίριο, κάθε γωνιά μαρτυρούν το ένδοξο παρελθόν της πόλης με τη μεγάλη εμπορική, ναυπηγική και οικονομική δύναμη, σταυροδρόμι επί σειρά ετών ανταλλαγής πολιτισμού και προόδου ανάμεσα στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο.

Την ύπαρξη της οφείλει σε Χιώτες, Κρητικούς, Μικρασιάτες και άλλους πρόσφυγες που έφτασαν το 1821, όταν η ουδέτερη κατά την Επανάσταση Σύρος τους πρόσφερε ασφαλές καταφύγιο. Πρώτο λιμάνι της χώρας, μέχρι την κατασκευή του Πειραιά, και της ανατολικής Μεσογείου, είχε να επιδείξει μια σειρά από καινοτομίες που σφράγισαν την ιστορία της νεότερης Ελλάδας.

Εδώ ιδρύθηκε το πρωτο νοσοκομείο της χώρας (1823), το πρώτο "αλληλοδιδακτικό" σχολείο (1825), το πρώτο Γυμνάσιο από τον Νεόφυτο Βάμβα (1823), το πρώτο τηλεγραφείο ((1858), η πρώτη ναυτιλιακή εταιρία, η "Ελληνική Ατμοπλοία", ακόμη και ο πρώτος θεατρικός θίασος. Οι ταρσανάδες στην ακμή τους απασχολούσαν 2.000 άτομα και κατασκεύαζαν 80 πλοία το χρόνο, μεταξύ αυτών και το πρώτο ελληνικό ατμόπλοιο (1854) στο ατμοκίνητο τότε "Νεώριον και Μηχανουργεία Σύρου".

Ευτυχώς για μας η Ερμούπολη διατηρεί σε άριστη κατάσταση τα εξαιρετικής αρχιτεκτονικής νεοκλασικά η μη κτίρια και αρχοντικά της, με τις μαρμάρινες προσόψεις, τα περίτεχνα φουρούσια, τις οροφογραφίες, τις τοιχογραφίες, τα ψηφιδωτά και τα βοτσαλωτά στις αυλές, που σε κάνουν να ξεχνάς ότι βρίσκεσαι στις Κυκλάδες.

Η Σύρος είναι το μοναδικό κυκλαδίτικο νησί που δεν έχει παραδοθεί άνευ όρων στην καταστροφική επέλαση των μεγάλων τουριστικών μονάδων, των μίνι μάρκετ, των ατέλειωτων επιγραφών "rooms to let" κι αυτό γιατί δεν περιμένει το καλοκαίρι για να λειτουργήσει, αντίθετα σφύζει από ζωή όλο το χρόνο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Πως η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία

Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου: 1914: Οι Μεγάλες Δυνάμεις γνωστοποιούν στην ελληνική κυβέρνηση ότι παραχωρούν και νομικώς στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, εφόσον αποσύρει τις δυνάμεις της από τη Βόρεια Ήπειρο και τη νήσο Σάσωνα. Με αυτή την απόφαση, αναγνωρίζεται η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου, εκτός από την Τένεδο και την Ίμβρο, ενώ η Βόρεια Ήπειρος παραχωρείται στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...