Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πολ Μπερτούτσι, ο Έλληνας που διακρίθηκε στην Αυστραλία

Αισθάνομαι πολύ τυχερός που εδώ στην Αυστραλία φιλοξενούμαι στο σπίτι του Παύλου Μπερτούτσι, που υπήρξε μια σημαντική μορφή της παροικίας μας.

Ο «Πολ», όπως είναι ευρύτερα γνωστός, γεννήθηκε στη Ρόδο το 1938 κι έχει καταβολές από το Καστελλόριζο. Στο Σύδνεϋ μετανάστευσε το 1955.

Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές. Σε νεανική ηλικία ήταν το πρώτο μέλος στην ορχήστρα «Νέα Αστέρια» κι έπαιζε στα κρουστά, μέχρι που με τη δραστήρια σύζυγό του Πολίν δημιούργησαν ένα από τα καλύτερα ανθοπωλεία του Σύδνεϋ (φωτό επάνω αριστερά), το Warathah Florist.

Πιο πολύ είναι γνωστός στο ευρύ κοινό για την ανθρωπιά και την παροιμιώδη γενναιοδωρία του. Έδινε το παρών σε όλες τις εκδηλώσεις της παροικίας για να τις ενισχύσει χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα.

Στη φωτό αριστερά η Πολίν Μπερτούσι, η κόρη της Άννα, ο γαμπρός της Τζέρι και η ξαδέλφη τους Σιμόν Αμπελιώτη.

Δυστυχώς, ο Πολ Μπερτούτσι αρρώστησε με την επάρατο νόσο κι ύστερα από πάλη 11,5 χρόνων υπέκυψε στο μοιραίο.

Πέρασαν περίπου τρία χρόνια από τότε που «έφυγε», αλλά κανείς στο Σύδνεϋ δεν τον έχει ξεχάσει. Και πώς να ξεχαστεί ο άνθρωπος που (πέραν όλων των άλλων), στα τελευταία του, πρόσφερε μισό εκατομμύριο δολλάρια από δεξιώσεις και εράνους στις επιστημονικές έρευνες για την θεραπεία καρκινοπαθών.

Όσο καιρό ζούσε κι ερχόταν στην Ελλάδα τον έβλεπα στη Ρόδο και κάθε φορά με καλούσε επίμονα να με φιλοξενήσει στο Σύδνεϋ. Δυστυχώς, άργησα πολύ να έρθω στην Αυστραλία, να τον δω στα μέρη που πρόκοψε.
Είμαι σίγουρος, πως εκεί που βρίσκεται με βλέπει και αισθάνεται ικανοποίηση που έστω και καθυστερημένα έφτασα εδώ κι απολαμβάνω τις περιποιήσεις της ευγενικής συζύγου του Πολίν, των παιδιών του και των λοιπών συγγενών του.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρόδος: Ο σπάνιος μεσαιωνικός κήπος Marc de Montalem

  O κήπος του ιδρύματος Marc de Montalem είναι γνωστός στο ροδιακό κοινό ως ο "Κήπος του Μάρκου" και βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Μάρκου, στην οδό Μενάνδρου, απέναντι από τον Πύργο του Ρολογιού. Ο μεσαιωνικός κήπος έχει δέντρα και φυτά που καλλιεργούνταν την εποχή των Ιπποτών στο νησί και είναι η «κληρονομιά» που έχει αφήσει στη Ρόδο ο νεαρός Γάλλος Marc de Montalembert. Τo 1993 o Marc, έχασε τη ζωή του, σε κατάδυση στο Αιγαίο, στην περιοχή της Τουρκίας και στη μνήμη του οι γονείς του δημιούργησαν το ίδρυμα και τον μεσαιωνικό κήπο, στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης. Στον υπέροχο κήπο καλλιεργούνται μεταξύ άλλων λεμονιές, μανταρινιές, πορτοκαλιές, μουσμουλιές, μυρτιές, δάφνες, ανεμώνες, λεβάντα, μέντα, θυμάρι, άκανθος, σαντολίνα, γιασεμιά, αρτεμισίες, δίκταμο, νάρκισσοι, βιόλες, ασφόδελοι, 13 είδη τριανταφυλλιών και πολλά άλλα είδη. Όλα αυτά φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται αφού διαπιστώθηκε από διάφορα συγγράμματα, ότι υπάρχουν στη ...

Εκδήλωση στη Ρόδο για Χατζηδάκι και Θεοδωράκη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου μουσική βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννηση των δυο μεγάλων Ελλήνων συνθετών Μάνου Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μιχάλη Καλαεντζή. Τίτλος της εκδήλωσης " Ένας αιώνας μουσικού ουρανού με ήλιο και φεγγάρι". Συμμετείχαν η Μικτή Χορωδία του Δήμου Ρόδου, η Παιδική Χορωδία AMABILE του επικοινωνιακού και μορφωτικού ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και η Χορωδία Ευρωπαϊκής Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Πιάνο: Δημήτρης Ιωσήφ.  Τσέλο: Αξάνα Γκλουσκόβα. Ακορντεόν: Κυριάκος Κωνσταντάκης.

Η Τραγωδία στο Κραν Μοντανά Ξύπνησε Μνήμες στη Ρόδο

Η φονική νύχτα στο "Όσκαρ" πριν 53 χρόνια! Συγκλόνισε ολόκληρη την ανθρωπότητα η τραγωδία στο μπαρ Constellation, στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Αυτό το αδιανόητο περιστατικό "ξύπνησε" μνήμες ιδιαίτερα στη Ρόδο, η οποία έζησε ένα ανάλογο περιστατικό πριν 53 χρόνια.  Γράφει ο Χρήστος Μυστιλιάδης Ρόδος, καλοκαίρι 1972. Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο μπαρ Όσκαρ στη Ρόδο 23 Ιουλίου 1972: Μια νύχτα που έμοιαζε με όλες τις άλλες, αλλά δεν ήταν. Μια φωτιά σε έναν κλειστό χώρο, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν, σιωπές που έμειναν.  Τι έγινε στο Όσκαρ στη Ρόδο (23 Ιουλίου 1972): Το καλοκαίρι του 1972 η Ρόδος ήταν γεμάτη φως. Ένα νησί που μόλις μάθαινε να ζει με τον τουρισμό, με τις βαλίτσες να ανοίγουν σε ξενοδοχεία και τις νύχτες να γεμίζουν μουσική. Οι άνθρωποι έβγαιναν, χόρευαν, πίστευαν πως οι διακοπές είναι από μόνες τους μια μορφή ασφάλειας...