Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

Ο άνθρωπος με το ταμπούρλο

Τραγουδάω όλους εσάς που αντισταθήκατε/ τραγουδάω τους άσπρους, τους μαύρους, τους κίτρινους/ τραγουδάω την ελπίδα που δεν έχει χρώμα/ τραγουδάω το αίμα που σ' όλα τα γεωγραφικά σημεία είναι κόκκινο. Με το λαρύγγι μου πεταμένο έξω φαρδύ, σαν προκυμαία/ τραγουδάω την παγκόσμια αδελφοσύνη.
Μα απόψε, αδέλφια, δεν είμαι πια ποιητής. Απόψε δε θέλω να 'μαι ποιητής. Απόψε είμαι ο τυμπανιστής μιας απέραντης στρατιάς/ με δυο δισεκατομμύρια μαχητές ακροβολισμένους μες στη νύχτα. Και προχωράμε.
(Τ. Λειβαδίτης, «Ο άνθρωπος με το ταμπούρλο», 1956)

Δεν υπάρχουν σχόλια: